طرفندن زهر ويريلمگه جسارت و طاش آتديريلمغه بيله جرئت ايديلييور. أوت

﴿اَشَدُّ الْبَلَاءِ عَلَى الْاَنْبِيَاءِ ثُمَّ الْاَوْلِيَاءِ﴾

سرّيله، أنبيانڭ وارثى اولانلرڭ درلو درلو بلالره اوغرامالرى، حكمتِ إلٰهيه إقتضاسندن اولماسيله، او زمرۀِ مباركه گبى، استاديمز دخى نيجه بلالره هدف اولمشدر. حتّى قسطمونى‌يه ايلك تشريف ايتدكلرى زمان چوجقلر، بر بدبخت شقى طرفندن تشويق ايديلوب، آبدست آلمق ايچون چشمه‌يه چيقدقلرى وقت طاش آتمشلر. فقط استاديمز دائما گورديگى أذا و جفالره اولو العزمانه صبر و تحمّل ايدر. هم صفاءِ صدره و سلامتِ قلبه مالك اولدقلرندن، او چوجقلره دخى حدّت ايتمه‌يوب بيوررلردى كه: «بونلر سورۀِ يٰس‌دن مهمّ بر آيتڭ نكته‌سنى كشفمه سبب اولديلر» دييه اونلره دعا ايدرلردى. صوڭره بو چوجقلر، استاديمزڭ دعالرى بركتيله شايانِ حيرت بر حال كسب ايتديلر كه؛ استاديمزى اوزاق ياقين نره‌ده گورورلرسه، قوشارق ياننه گليرلر، مبارك ألنى اوپرلر، دعاسنى آليرلردى.

هم استاديمزڭ خارقه حالاتى و شايانِ حيرت غرائبِ أحوالى، باشده رسالۀِ نور اولارق پك چوقدر. أوت بز إعتراف ايدييورز كه؛ استاديمز بزم خاطراتِ قلبمزى بزدن زياده اوقور، چوق دفعه خبريمز اولماديغى بر مسئله‌دن بزلرى شدّتلى تلاشله ايقاظ ايدرلر، بزى حيرتده بيراقيرلر. فقط گونلر گچدكدن صوڭره عينًا استاديمزڭ ايقاظ ايتديگى شيله قارشيلاشير، عقلمز باشمزه گليردى. استاديمزله طاغه گيتديگمز زمان، داها شهره دونمه زمانى گلمه‌دن، بردن استاديمز قالقارلر، بزه ده أمر ايدرلردى. حكمتنى صورمق ايستديگمزده: «عجله گيده‌لم، رسالۀِ نور خدمتى ايچون بزى بكله‌يورلر.» حقيقةً، شهره عودتمزده، مطلقه مهمّ بر رسالۀِ نور شاكردى بزى بكله‌يور بولور ويا بر قاچ دفعه گلوب گيتديگنى قومشولر خبر ويريرلردى. ينه بر گون، مولانا خالد (ق‌س) حضرتلرينڭ كوچك عاشق نامنده بر طلبه‌سنڭ