نسلندن مبارك بر خانم، ياننده (حاشيه) چوق سنهلردن بَرى محافظه ايتديگى مولانا حضرتلرينڭ جبّهسنى، رمضانِ شريفده تبرّكًا استاديمزڭ ياننده قالسين دييه فيضى ايله گوندرر. استاديمز همان أمين قارداشمزه ييقامق ايچون أمر ايدهرك، جنابِ حقّه شكر ايتمگه باشلار. فيضىنڭ خاطرينه: «بو خانم، بنم ايله يگرمى گون ايچون گوندردى؛ استادم نهدن صاحب چيقييور؟» دييه حيرتلر ايچنده قالير. صوڭره او خانمى گورور، او خانم فيضىيه دير كه: «استاد هديهلرى قبول ايتمديگندن، بو صورتله بلكه قبول ايدر دييه اويله سويلهمشدم. فقط أمانت اونڭدر، جانمز دخى فدا اولسون.» دير، او قارداشمزى حيرتدن قورتارير. أوت مبارك استاديمزڭ او جبّهيى قبولى، مولانا خالددن صوڭره وظيفۀِ تجدّدِ دينڭ كنديلرينه إنتقالنه بر علامت تلقّى ايتمهسندندر، ديرلر. هم ده اويله اولمق لازم. چونكه حديثِ صحيحده:
﴿اِنَّ اللّٰهَ يَبْعَثُ لِهٰذِهِ الْاُمَّةِ عَلٰى رَاْسِ كُلِّ مِاَةِ سَنَةٍ مَنْ يُجَدِّدُ لَهَا دٖينَهَا﴾
بيورلمش. مولانا حضرتلرينڭ ولادتى ١١٩٣، استاديمز حضرتلرينڭ ايسه ١٢٩٣. بو حديثڭ تام ايضاحى رسالۀ غوثيهده واردر.
استاديمز آرا صيره بزلره خصوصًا فيضىيه، لطيفه طرزنده بيوررلردى كه: «جزاڭز وار، طوقات ييهجكسڭز، حپسه گيرهجكسڭز.» دييه دڭزلى حپسمزى بزه رمزًا خبر ويروب؛ هم بزى ايقاظ، هم قبل الوقوع بر مهمّ حادثهيى كشفًا بيان ايدييورلردى. حقيقةً چوق گچمهدى، استاديمزڭ ديديگى چيقدى.
ينه دڭزلى حپسى حادثهسندن أوّل بيورديلر كه: «قارداشلرم، چوقدندر سكز سنهدن فضله بر يرده قالمامشم. شيمدى بورايه گلهلى سكز سنه اولويور. بو سنه هر حالده يا وفات ايدهجگم ويا باشقه يره نقل ايدهجگم» دييه قسطمونيدن تشريفنى خبر ويرييورلردى.
___
(حاشيه): او خانم «آسيه»در.