İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
ذرّه · Sayfa 234

إعلم أيّها العزيز! شيطانڭ إلقا ايتمكده اولديغى وسوسه‌لردن برى:

«ياهو، شو قويون ويا اينك، أگر قدير و عليمِ أزلينڭ نقشى، ملكى اولمش اولسه ايدى؛ بو قدر مسكين بيچاره اولمازلردى. أگر باطنلرنده، ايچلرنده عليم، قدير، مريد بر صانعڭ قلمى چاليشمش اولسه ايدى، بو قدر جاهل، يتيم، مسكين اولمازلردىديين و جنّّى شيطانلره استاد اولان أى شيطانِ إنسى! جنابِ حق، هر شيئه لايقنى ويرييور و مصلحته گوره ويرييور. أگر عطاسى، إنعامى بو قاعده‌دن خارج اولسه ايدى، سنڭ أشگڭڭ قولاغى سندن و سنڭ استادلرڭدن داها عقللى، داها عالم اولماسى لازمدى. و سنڭ پارمغڭ ايچنده سنڭ شعور و إقتدارڭدن داها چوق بر شعور، بر إقتدار ياراتيردى. ديمك هر شيئڭ بر حدّى وار. او شى، او حدّ ايله مقيّددر.

قدر، هر شيئه بر مقدار و او مقداره گوره بر قالب ويرمشدر. فيّاضِ مطلقدن آلديغى فيضه اولان قابليتى او قالبه گوره‌در. معلومدر كه، داخلدن خارجه سوزولن جزءِ إختيارى ميزانيله، إحتياج درجه‌سيله، قابليتڭ مساعده‌سيله حاكميتِ أسمانڭ نظام و تقابليله فيض آلينه‌بيلير. مع هذا، شمسڭ عظمتنى بر قبارجقده آرامق، عقللى اولانڭ ايشى دگلدر.

إعلم أيّها العزيز! إنسان، حكمت ايله ياپيلمش بر مصنوعدر. و صانعڭ غايت حكيم اولديغنه، ياپديغى وضوحِ دلالت ايله صانكه مجسّم بر حكمتِ نقّاشه‌در. تجسّد ايتمش بر علمِ مختاردر. إنجماد ايتمش بر قدرتِ بصيره اولديغى گبى اويله بر فعلڭ محصوليدر كه، إستعدادى إراده ايتديگى شيئى كنديسنه ويرييور. اويله بر إنعام و إحسانڭ كثيفيدر كه، بتون حاجاتنه واقفدر. اويله بر قدرڭ ترسيم ايتديگى بر صورتدر كه، بُنْيه‌سنه لازم و مناسب شيلرى بيلير. بو معلومات