İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
حباب · Sayfa 110

إعلم أيّها العزيز! إنسانلرڭ أڭ بيوك ظلملرندن برى ده شودر كه: بيوك بر جماعتڭ مساعيسنه ترتّب ايدن حسناتى إنتاج ايدن ثمراتى، بر شخصه إسناد و اوڭا مال ايدرلر. بو ظلمده بر شركِ خفى واردر. چونكه بر جماعتڭ جزءِ إختياريسيله كسب ايتدكلرى محصولاتى بر شخصه عطف ايتمك، او شخصڭ ايجاد درجه‌سنده خارق العاده بر قدرته مالك اولديغنه دلالت ايدر. حتّى أسكى يونانيلرڭ و وثنيلرڭ إلٰهه‌لرى، بويله ظالمانه تصوّراتِ شيطانيه‌نڭ محصوليدر.

إعلم أيّها العزيز! ذكر ايدن آدمڭ فيضِ إلٰهى‌يى جلب ايدن مختلف لطيفه‌لرى واردر. بر قسمى، قلب و عقلڭ شعورينه باغليدر. بر قسمى ده شعورسز، يعنى شعورلره تابع دگلدر.

﴿مِنْ حَيْثُ لَا يَشْعُرُ

حصوله گلير. بناءً عليه غفلت ايله ياپيلان ذكرلر دخى فيضدن خالى دگلدر.

إعلم أيّها العزيز! جنابِ حق، إنسانى پك عجيب بر تركيبده خلق ايتمشدر. كثرت ايچنده وحدتى، تركيب ايچنده بساطتى، جماعت ايچنده فرديتى واردر. إحتوا ايتديگى أعضا، حواس و لطائفڭ هر بريسى ايچون مستقل لذّتلر، ألملر اولديغى گبى؛ آرالرنده گورولن سرعتِ تعاون و إمداددن آڭلاشيلديغى اوزره، هر بريسى آرقداشلرينڭ لذّت، ألم و تأثّراتندن ده حصّه آلييورلر. بو خلقت سايه‌سنده، إنسان أگر عبوديت يولنه گيدرسه؛ بتون لذّت، نعمت، كمالات نوعلرينڭ بر قسملرينه مظهر اولمغه شاياندر. و كذا أگر أنانيت يولنى تعقيب ايدرسه، چشيد چشيد ألم و عذابلره ده محل اولمغه مستحقدر.

إعلم أيّها العزيز! كلمۀِ توحيدڭ تكرار ايله ذكرينه دوام ايتمك، قلبى پك چوق شيلرله باغلايان باغلرى، ايپلرى قيرمق ايچوندر. و نفسڭ طاپاجق درجه‌ده