بن ده سزڭ گبىيم؛ فقط صافى عصيانسز، مطيع بر خدمتكارم. او ذاتِ أحدِ صمد كه محضِ رحمتيله خدمتڭزه بنى مسخّرِ پرنور ايتمش. بندن حرارت، ضيا؛ سزدن نماز و نياز.»
ياهو، باقڭ قمره! ييلديزلرله دڭزلر هر برى ده كندينه مخصوص برر لسانله: «أهلاً سهلاً مرحبا!» ديرلر. «خوش گلديڭز، بزى طانيماز ميسڭز؟»
سرِّ تعاونله باق، رمزِ نظامله ديڭله. هر بريسى سويلهيور: «بز ده برر خدمتكار، رحمتِ ذو الجلالڭ برر آيينهدارىيز؛ هيچ ده ئوزولمهيڭز، بزدن صيقيلمايڭز.»
زلزله نعرهلرى، حادثات صيحهلرى سزى هيچ قورقوتماسين، وسوسه ده ويرمهسين. زيرا اونلر ايچنده بر زمزمۀِ أذكار، بر دمدمۀِ تسبيح، ولولۀِ ناز و نياز.
سزى بزه گوندرن او ذاتِ ذو الجلال، أللرنده طوتمشدر بونلرڭ ديزگينلرينى. ايمان گوزى اوقويور يوزلرنده آيتِ رحمت، هر برى برر آواز.
أى مؤمنِ قلبى هشيار! شيمدى گوزلريمز بر پارچه ديڭلنسينلر، اونلرڭ بدلنه حسّاس قولاغمزى ايمانڭ مبارك ألنه تسليم ايدرز، دنيايه گوندريرز. ديڭلهسين لذيذ بر ساز.
أوّلكى يولمزده بر ماتمِ عمومى، هم واويلاىِ موتى ظن اولونان او سسلر، شيمدى يولمزده برر نواز و نماز، برر آوازِ نياز، برر تسبيحه آغاز.
ديڭله هوادهكى دمدمه، قوشلردهكى جيوجيوه، ياغموردهكى زمزمه، دڭزدهكى غمغمه، رعدلردهكى رقرقه، طاشلردهكى طقطقه برر معنيدار نواز.
ترنّماتِ هوا، نعراتِ رعديه، نغماتِ أمواج، برر ذكرِ عظمت. ياغمورڭ هزجاتى، قوشلرڭ سجعاتى برر تسبيحِ رحمت، حقيقته بر مجاز.