أشياده اولان أصوات، برر صوتِ وجوددر: بن ده وارم ديرلر. او كائناتِ ساكت، بردن سوزه باشلايور: «بزى جامد ظن ايتمه، أى إنسانِ بوش بوغاز!»
طيورلرى سويلتديرر يا بر لذّتِ نعمت، يا بر نزولِ رحمت. آيرى آيرى سسلرله، كوچك آغازلريله رحمتى آلقيشلارلر، نعمت اوستنده اينر، شكر ايله ايدر پرواز.
رمزًا اونلر ديرلر: «أى كائنات قارداشلر! نه گوزلدر حالمز: شفقتله پروردهيز، حالمزدن ممنونز.» سيورى ديمدكلريله فضايه صاچييورلر برر آوازِ پرناز.
گويا بتون كائنات علوى بر موسيقيدر، ايمان نورى ايشيتير أذكار و تسبيحلرى. زيرا حكمت ردّ ايدر تصادف وجودينى، نظام ايسه طرد ايدر إتّفاقِ أوهامساز.
أى يولداش! شيمدى شو عالمِ مثاليدن چيقارز، خيالى وهمدن اينرز، عقل ميداننده طورورز، ميزانه چكرز، ايدرز يوللرى بَر أنداز.
أوّلكى أليم يولمز مغضوب و ضالّين يولى، او يول ويرر وجدانه، تا أڭ درين يرينه هم بر حسِّ أليمى، هم بر شديد ألمى. شعور اونى گوسترر. شعوره ضد اولمشز.
هم قورتولمق ايچون ده مضطر و هم محتاجز؛ يا او تسكين ايديلسين، يا إحساس ده اولماسين؛ يوقسه طايانهمايز، فرياد و فيزار ديڭلنمز.
هدا ايسه شفادر؛ هوا، إبطالِ حسدر. بو ده تسلّى ايستر، بو ده تغافل ايستر، بو ده مشغله ايستر، بو ده أگلنجه ايستر. هوساتِ سحرباز.
تا وجدانى آلداتسين، روحى تنويم ايديلسين، تا ألم حسّ اولماسين. يوقسه او ألمِ أليم، وجدانى إحراق ايدر؛ فيزاره طايانيلماز؛ ألمِ يأس چكيلمز.