İçeriğe atla
قسطمونى لاحقه‌سى
لمعاتدن · Sayfa 219

اوندن بلايه دوشدك. زيرا آمال، آرزولر، إستعداد و حسّيات؛ دائم أبدى ايستر. اونڭ يولنى بيلمزدك، بزدن يول بيلمه‌مزلك اونده فيزار و نياز.

فقط الحمد للّٰهِ، شيمدى گليشمزده بولدق نقطۀِ إستمداد، كه دائم حيات ويرر او إستعداد، آماله؛ تا أبد الآباده اونلرى ايدر پرواز.

اونلره يول گوسترر، او نقطه‌دن إستعداد. هم إستمداد ايدييور، هم آبِ حياتى ايچر، هم كمالنه قوشويور او نقطۀِ إستمداد، او شوق أنگيز رمز و ناز.

ايكنجى قطبِ ايمان كه: تصديقِ حشردر. سعادتِ أبدى؛ او صدفڭ جوهرى ايمان، برهانى قرآن. وجدان، إنسانى بر راز.

شيمدى باشڭى قالدير، شو كائناته بر باق، اونڭ ايله بر قونوش. أوّلكى يولمزده پك مدهش گورونوردى. شيمدى ده متبسّم هر طرفه گولويور، نازنينانه نياز و آواز.

گورمز ميسڭ گوزيمز آرى مثال اولمشدر، هر طرفه اوچويور. كائنات بوستانيدر، هر طرفده چيچكلر، هر چيچك ده ويرييور اوڭا بر آبِ لذيذ.

هم اُنسيت، تسلّى، تحبّبى ويرييور. او ده آلير گتيرر، شهدِ شهادت ياپار. بالده بر بال آقيتير، او أسرار أنگيز شهباز.

حركاتِ أجرامه، يا نجوم، يا شموسه نظريمز قوندقجه، أللرينه ويررلر خالقڭ حكمتنى. هم مايۀِ عبرتى، هم جلوۀِ رحمتى آلير ايدييور پرواز.

گويا شو گونش بزلرله قونوشويور: دير: «أى قارداشلريمز! توحّشله صيقيلمايڭز، أهلاً سهلاً مرحبا، خوش تشريف ايتديڭز. منزل سزڭ؛ بن بر مومدارِ شهناز.