عقلسز باشڭ گيتدكجه آغيرلاشان شو يوكلره طاقت گتيره‌ميه‌جك. قپودان دخى أگر سنى بو حالده گورسه، يا ديوانه‌در دييه سنى طرد ايده‌جك. يا خائندر، گميمزى إتهام ايدييور، بزمله إستهزا ايدييور، حپس ايديلسين، دييه أمر ايده‌جكدر. هم هركسه مسخره اولورسڭ. چونكه أهلِ دقّت نظرنده، ضعفى گوسترن تكبّرڭ ايله، عجزى گوسترن غرورڭ ايله، ريايى و ذلّتى گوسترن تصنّعڭ ايله كنديڭى خلقه مضحكه ياپدڭ. هركس سڭا گولويور.» دينيلدكدن صوڭره او بيچاره‌نڭ عقلى باشنه گلدى. يوكنى يره قويدى، اوستنده اوطوردى. «اوخ !.. اللّٰه سندن راضى اولسون. زحمتدن، حپسدن، مسخره‌لقدن قورتولدم.» ديدى.
ايشته أى توكّلسز إنسان ! سن ده بو آدم گبى عقلڭى باشڭه آل، توكّل ايت. تا بتون كائناتڭ ديلنجيلگندن و هر حادثه‌نڭ قارشيسنده تيتره‌مكدن و خودفروشلقدن و مسخره‌لقدن و شقاوتِ اُخرويه‌دن و تضييقاتِ دنيويه حپسندن قورتولاسڭ.