هم او شعورِ ايمانى ايله أبدى بر بقا و دائمى بر حيات ويرن باقئِ ذو الجلالڭ بقاسنه و وجودينه ايمان و ايمانڭ أعمالِ صالحه گبى نتيجه‌لرى، بو فانى حياتڭ باقى ميوه‌لرى و أبدى بر بقانڭ وسيله‌لرى اولديغنى بيلدم. ميوه‌دار بر آغاجه إنقلاب ايتمك ايچون قابوغنى ترك ايدن بر چكردك گبى، بن ده او باقى ميوه‌لرى ويرمك ايچون بو بقاءِ دنيوينڭ قابوغنى بيراقمغه نفسمى قانديردم. نفسمله برابر (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) «اونڭ بقاسى بزه يتر» ديدم.
هم شعورِ ايمانى و إنتسابِ عبوديت ايله طوپراق پرده‌سنڭ آرقه‌سى ايشيقلانمه‌سنى و آغير طبقۀِ ترابيه دخى ئولولرڭ اوستندن قالقديغنى و قبر قپوسيله گيريلن ير آلتى دخى، عدم‌آلود قراڭلقلر اولماديغنى علم اليقين ايله بيلدم. بتون قوّتمله (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ) ديدم.
هم غايت قطعى بر صورتده حسّ ايتدم و او شعورِ ايمانى ايله حقّ اليقين بيلدم كه: فطرتمده چوق شدّتلى اولان عشقِ بقا باقئِ ذو الكمالڭ بقاسنه، وارلغنه ايكى جهتله باقاركن؛ أنانيتڭ پرده چكمه‌سيله، محبوبنى قاچيرمش، آيينه‌سنه پرستش ايتمش بر سرسمه دونمش گوردم. و او چوق درين و قوّتلى عشقِ بقا، بِالذّات و سببسز، فطرةً سَويلن و پرستش ايديلن كمالِ مطلق بر إسمنڭ گولگه‌سى واسطه‌سيله ماهيتمده حكم ايدوب او عشقِ بقايى ويرمش و محبّت ايچون هيچ بر علّت و هيچ بر غرضى و ذاتندن باشقه هيچ بر سبب إقتضا ايتمه‌ين كمالِ ذاتى پرستشه كافى و وافى ايكن؛ سابقًا بيان ايتديگمز و هر بريسنه بر حيات و بر بقا دگل، بلكه ألدن گلسه بيڭلر حياتِ دنيويه و بقا فدا ايديلمگه لايق اولان مذكور باقى ميوه‌لرى دخى إحسان ايتمكله، او فطرى عشقى شدّتلنديرمش حسّ ايتدم. أليمدن گلسه ايدى بتون ذرّاتِ وجودمله (حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ)