﴿بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ﴾
عزيز، صدّيق قارداشم، بو فانى دنياده حميتلى و جدّى بر آرقداشم!
أوّلا: بتون دوستلرم و همشهريلرمدن أڭ زياده ذاتڭز و بعض أرضروملى ذاتلرڭ، بنم بو إشكنجهلى مظلوميت حالتمده شفقتكارانه جدّى علاقهدارلغڭزه و إمداديمه فكرًا قوشماڭزه جدًّا چوق منّتدارم و آخر عمريمه قدر اونوتميهجغم. سزه بيڭ ما شاء اللّٰه و بارك اللّٰه ديرم.
ثانيًا: مسلگمه و رسالۀِ نوردن آلديغم درسمه بتون بتون مخالف اولارق و اون سنهدن بَرى فانى دنيانڭ گچيجى، أهمّيتسز حادثهلرينه باقمهمق اولان بر دستورِ حياتمه ده منافى اولارق، صِرف سنڭ خاطرڭ و مراق ايتديگڭ و بو دفعهكى اوزون مكتوبڭ ايچون وضعيتمه و ظالملرڭ إشكنجهلرينه عائد بر قاچ مادّهيى بيان ايدهجگم.
برنجيسى: اوتوز سنه أوّل دار الحكمتده أعضا ايكن، بر گون آرقداشمزدن و دار الحكمت أعضاسندن سيّد سعد الدّين پاشا ديدى كه: قطعى بر واسطه ايله خبر آلدم؛ كوكى أجنبيده و كنديسى بوراده بولونان بر زندقه قوميتهسى، سنڭ بر أثريڭى اوقومش. ديمشلر كه: «بو أثر صاحبى دنياده قالسه، بز مسلگمزى يعنى زندقهيى، (دينسزلگى) بو ملّته قبول ايتديرهميهجگز. بونڭ وجودينى قالديرملىيز.» دييه سنڭ إعدامڭه حكم ايتمشلر. كنديڭى محافظه ايت. بن ده «تَوَكَّلْتُ على اللّٰه، أجل بردر، تغيّر ايتمز» ديدم.
ايشته بو قوميته، اوتوز سنه بلكه قرق سنهدن بَرى هم توسّع ايتدى، هم بنمله مجادلهده هر بر دسيسهيى إستعمال ايتدى. ايكى دفعه إمحا ايچون حپسه و اون بر