برنجيسى:
رسالۀِ نورڭ حقيقى و حقيقتلى بر شاكردى بولونان و قرآنِ معجز البيانڭ كاتبى، بو دفعه يازديغى مكتوبده، حدّمدن بيڭ درجه زياده حسنِ ظنّنه إستنادًا، بر حقيقت صورويور. رسالۀِ نورڭ شخصِ معنويسنڭ غايت أهمّيتلى و قدسى وظيفهسنى و خلافتِ نبوّتڭ ده غايت علوى وظيفهلرندن بر وظيفهسنى بنم عادى شخصمده، استادى نقطهسندن بر جلوهسنى گورديگندن، بڭا او خلافتِ معنويهنڭ بر مظهرى نظريله باقمق ايستهيور.
أوّلا: باقى بر حقيقت، فانى شخصيتلر اوستنه بنا ايديلمز. ايديلسه، حقيقته ظلمدر. هر جهتله كمالده و دوامده بولونان بر وظيفه، چورومگه و چوروتولمگه معروض و مبتلا شخصيتلرله باغلانماز؛ باغلانسه، وظيفهيه أهمّيتلى ضرردر.
ثانيًا: رسالۀِ نورڭ تظاهرى، يالڭز ترجماننڭ فكريله وياخود اونڭ إحتياجِ معنوى لسانيله قرآندن گلمش، يالڭز او ترجمانڭ إستعدادينه باقان فيضلر دگل؛ بلكه او ترجمانڭ مخاطبلرى و درسِ قرآنده آرقداشلرى اولان خالص و متين و صادق ذاتلرڭ او فيضلرى روحًا ايستهملرى و قبول و تصديق و تطبيق ايتمهلرى گبى چوق جهتلرله او ترجمانڭ إستعدادندن چوق زياده او نورلرڭ ظهورينه مدار اولدقلرى گبى، رسالۀِ نورڭ و شاكردلرينڭ شخصِ معنويسنڭ حقيقتنى اونلر تشكيل ايدييورلر. ترجماننڭ ده ايچنده بر حصّهسى وار. أگر إخلاصسزلقله بوزمازسه، بر تقدّم شرفى بولونهبيلير.
ثالثًا: بو زمان، جماعت زمانيدر. فردى شخصلرڭ دهاسى، نه قدر خارقه ده اولسهلر، جماعتڭ شخصِ معنويسندن گلن دهاسنه قارشى مغلوب دوشهبيلير. اونڭ ايچون، او مبارك قارداشمڭ يازديغى گبى، عالمِ إسلامى بر جهتده تنوير ايدهجك و قدسى بر دهانڭ نورلرى اولان بر وظيفۀِ ايمانيه؛ بيچاره، ضعيف، مغلوب، حدسز دشمنلرى و اونى إهانتله، حقارتله چوروتمهيه چاليشان معنّد