رسالۀ نور، نورى يرلشديرهرك ظلمتى إزاله ايدييور؛ يوق ايدييور. ايىيى اوگرتهرك، فنايى فرق و تفريق ايتديرييور و واز گچيرييور. حقيقتى درس ويرمكله، باطلدن قورتارييور و باطلدن محفوظ قيلييور.
خلاصۀِ كلام: بز، آنجق نورلرله مشغولز. بز مجوهراتِ قرآنيه ايله إشتغال ايدييورز. بزلر، قرآنڭ كائنات وسعتندهكى ألماس گبى حقيقتلرينه چاليشييورز. بزلر، آنجق باقىيه خدمت ايدييورز. بزلر، فانى شيلره أمك صرف ايتمهيز. بزم رسالۀِ نورله اولان خدمتِ ايمانيهمز، باشقه شيلرله إشتغالمزه إحتياج بيراقمييور.. هر شيئه كافى گلييور...
الحاصل: استاديمز بديع الزمانله و رسالۀِ نورله مجادله ايدن إنصافسز گيزلى دين دشمنلرى، عجزِ مطلقله أبده قدر مغلوبيتدهدرلر. بديع الزمان و رسالۀِ نور ايسه، أبديًا مظفّر و موفّقدر. شخصى چوروتمگه چاليشمقله، رسالۀِ نور چوروتولهمز. زيرا رسالۀِ نور، بِذاته حجّت و برهاندر. اونى و اونڭ مؤلّفنى چوروتمگه چاليشانلر، چورومگه محكوم اولمشلردر. نمونهسى، تاريخ مواجههسنده ميداندهدر و هم ده چورويهجكلردر. رسالۀِ نوردهكى يوكسك حقيقت، رسالۀِ نورى أبده قدر پايدار قيلاجقدر...
أوت نور طلبهلرى آغير جزا محكمهلرنده ديمشلر كه: «بزى استاديمز بديع الزماندن و رسالۀِ نوردن و بزى بزدن آييراجق هيچ بر بشرى قوّت يوقدر.» أوت او منافقلرڭ آتوملرى دخى، بو خصوصده عاجزدر. فرضِ محال ياپابيلسهلر، حتّى جسديمزى ئولديرسهلر ده، روحمز سلامت و سعادتله أبديته گيدهجكدر. هم استاديمزڭ مكتوبات مجموعهسنده ديديگى گبى ديرز: «بريمز دنياده، بريمز آخرتده، بريمز شرقده بريمز غربده، بريمز شمالده، بريمز جنوبده اولسهق؛ بز ينه بربريمزله برابرز.»