عزيز، صدّيق قارداشلرم!
رسالۀِ نورڭ حقّانيتنه و أهمّيتنه دائر بر إمضاىِ غيبى حكمنده بو مجموعهنڭ گوسترديگى قيمت رسالۀِ نورده بولونديغنى، بو زمانڭ دهشتلى فورطنهلرى إثبات ايدييور.
أوت قارداشلرم، حضرتِ عيسى عليه السلام إنجيلِ شريفده ديمش كه: «بن گيدييورم، تا سزه تسلّيجى گلسين.» يعنى حضرتِ أحمد عليه الصلاة والسلام گلسين، ديمهسيله قرآنڭ بشره غايت بيوك بر نتيجهسى، بر غايهسى، بر هديهسى؛ تسلّيدر.
أوت بو دهشتلى كائناتڭ فورطنهلرى و زوال تخريباتلرى و بو بوشلق نهايتسز فضاده هر شى ايله علاقهدار اولان إنسان ايچون تسلّىيى و إستمداد نقطهلرينى قرآن ويرييور. أڭ زياده او تسلّىيه محتاج بو زماندر و أڭ زياده قوّتلى بر صورتده او تسلّىيى إثبات ايدن، گوسترن رسالۀِ نوردر. چونكه ظلمات و أوهامڭ منبعى اولان طبيعتى، او دلمش گچمش، حقيقت نورينه گيرمش. يگرمى طوقوزنجى و اوتوزنجى و اون آلتنجى سوزلر گبى أكثر پارچهلرنده، حقائقِ ايمانيهنڭ يوزر طلسملرينى كشف و ايضاح ايدوب، عقلى إنكاردن تردّدلردن قورتارمش. ايشته بو حقيقت ايچوندر كه؛ بو چوق اوصانديريجى زمانده، اوصانديرميهجق بر طرزده، چوق تكرار ايله، عقلى باشنده اولانلرى رسالۀِ نور ايله مشغول ايدييور. رأفت مكتوبنده ديمش: «نه وقت بر آرايه گلسهك، سوزلردن بريسنى آچوب اوقورز، طاتلى طاتلى إستفاده ايدوب استاديمزله گوروشورز. هم رسالۀِ نورڭ أڭ بارز خاصيتى، اوصانديرمامقدر. يوز دفعه اوقونسه، يوزبرنجىده ينه ذوق ايله اوقونهبيلير.» ديمش. طوغرى سويلهمش.