بشنجى آيت:
(اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشٖى بِهٖ فِى النَّاسِ) در. بو آيتڭ رمزى لطيفدر. چونكه هم قوّتلى مناسبتِ معنويه ايله، هم جفرله أفرادِ كثيرهسى ايچنده خصوصى بر صورتده رسالۀِ النور و مؤلّفنه باقييور. شويله كه:
(مَيْتًا) كلمهسى تنوين «نون» صاييلمق جهتيله بش يوز (٥٠٠) ايدهرك «سعيد النورسى» عددى اولان بشيوزه توافقله إشارت ايدييور كه، «سعيد النورسى دخى ميّت حكمنده ايدى. رسالة النور ايله إحيا ايديلدى، اونڭله حيات بولدى.» أوت، (اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا) دهكى ايكى تنوين «نون»درلر. بيڭ اوچ يوز اوتوز درت (١٣٣٤) ايدر كه، او عين زمانده (عربى تاريخله) سعيد عمومى حربده مادّى و دهشتلى بر موتدن دخى خارقه بر طرزده قورتولماسى و فلسفه و غفلتدن گلن معنوى و شدّتلى بر ئولومدن نجات بولماسى و قرآنڭ آبِ حياتيله تازه بر حياته گيرمهسى تاريخيدر. بو توافقِ معنوى و موافقتِ جفريه دلالت درجهسنده بر إشارتدر. هم (فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشٖى بِهٖ فِى النَّاسِ) ده تنوين «نون» و شدّهلى «نون» ايكى «نون» و (بِهِ) ده تلفّظ ايديلن (ى) صاييلمق جهتيله بيڭ ايكى يوز طقسان درت (١٢٩٤) ايدر كه، ولادتنڭ و حياتنڭ برنجى سنهسيدر. ديمك بو جمله ايله حياتِ مادّيهسنه، أوّلكى جمله ايله ده حياتِ معنويهسنه إشارت ايدر.
الحاصل: بو آيت متعدّد و چوق طبقهلرندن بر إشارى طبقهدن هم رسالة النوره، هم مؤلّفنه، هم بو اون دردنجى عصرڭ إبتداسنه، هم إبتداسندهكى رسالة النورڭ مبدئنه رمزًا، بلكه إشارةً، بلكه دلالةً باقار.