دهشتلى يارهلر وار. فقط آدمجغزڭ ألنده ايكى علاج واردر. و لسانيله قلبنده ايكى طلسم واردر. اونلرى إستعمال ايدرسه شفاياب اولور. و او آرسلان، آته إنقلاب ايدر؛ براق گبى بينگى اولور. او سهپا آغاجى ده؛ دائما تجدّد ايتمكده اولان أحوالِ عالمى، سيّال منظرهلرى سير ايتمگه آلَت و واسطه اولور. او سرخوش حريف، او زواللى آدمجغزه دييور: «ياهو نهدر او علاجلرى، طلسملرى صاقلايورسڭ؟ اونلرى آت كيفڭه باق.»
آدمجغز: «يوق بابا! بو علاجلر و طلسملرڭ حفظ و حمايهلرندهيم. اونلردن آلمقده اولديغم حظ، لذّت، كيف بڭا كافيدر. فقط او آرسلان گبى پارچهلاييجى ئولومى ئولديرهبيليرسهڭ و سهپايى قيرمقله قبر آغزينى قپاتهبيليرسهڭ و حياتمڭ معروض قالديغى فنا و زوال يارهلرينى بر حياتِ باقيهيه تبديل ايتمكله تداوى ايدهبيليرسهڭ، پك اعلا سنڭله برابر دانس اوينايالم. و إلاّ گوزيمڭ اوڭندن دفع اول گيت. سن آنجق كندڭ گبى سرخوشلرى قانديرهبيليرسڭ. بن سرخوش دگلم. دنياڭزه، كيفڭزه إحتياجم يوق. چونكه
﴿حَسْبُنَا اللّٰهُ وَنِعْمَ الْوَكٖيلُ ۞ نِعْمَ الْمَوْلٰى وَنِعْمَ النَّصٖيرُ﴾
بڭا يتر.»
إعلم أيّها العزيز! فلسفه طلبهسيله مدنيت تلميذلرى، مسلمانلرى أجنبى عادتلرينه إتّباع ايله شعائرِ إسلاميهيى ترك ايتمگه دعوت ايتدكلرنده، قرآن نورجيلرى بويلهجه مدافعهده بولونورلر: أگر دنيادن زوال و ئولومى و إنساندن عجز و فقرى قالديرمغه إقتداريڭز وارسه، پك اعلا، دينى ده ترك ايديڭز، شعائرى ده قالديريڭز. و إلاّ ديلڭزى كسيڭ، قونوشمايڭز. باقڭز آرقهمزده پنچهلرينى آچمش هجومه حاضر أجل آرسلانى تهديد ايدييور. أگر ايمان قولاغيله قرآنڭ صداسنى ديڭلهيهجك اولورسهڭ او أجل آرسلانى بر براق اولور. بزلرى رحمتِ رحمانه