İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
حباب · Sayfa 147

سماوات و أرضى يدِ قدرتنه آلان خالقِ ذو الجلاله قارشى نه مزيتڭ و نه گبى بر خدمتڭ وار كه، سنڭله مشغول اولسون؟» بو وسوسه‌يه قارشى شويله بر حقيقتى دوشونمك لازم:

١- إنسان غيرِ متناهى عجز و فقريله برابر جنابِ حقّه ايمانيله، قدرت و غنا و عزّتنه مظهر اولمشدر. ايشته بو مظهريتدن طولايى إنسان، حيوانيتدن ترقّى ايدوب خليفۀ زمين اولمشدر.

٢- جنابِ حق إحاطۀ قدرت و عظمتيله إنسانڭ دعاسنى ايشيتير، حاجاتنى گورور. و سماوات و أرضڭ تدبيرى، او إنسانى ده دوشونمگه مانع دگلدر.

سؤال: جنابِ حقّڭ جزئيات و خسيس أمرلر ايله إشتغالى، عظمتنه منافيدر؟

الجواب: او إشتغال، عظمتنه منافى دگلدر. بِالعكس، عدمِ إشتغالى عظمتِ ربوبيتنه بر نقيصه‌در. مثلا: شمسڭ ضياسندن بعض شيلرڭ محروم و خارج قالماسى، شمسه بر نقيصه اولور. مع هذا بتون شفّاف شيلرده گورونن شمسڭ تمثاللرينڭ هر بريسى، «شمس بنمدر. شمس يانمده‌در. شمس بنده‌دردييه‌بيلير. و ذرّه‌لر ايله شمس آراسنده مزاحمه يوقدر. بتون مخلوقات (بِالخاصّه إنسانلرده فردى اولسون، نوعى اولسون، شريف اولسون، خسيس اولسون) علم، إراده، قدرت إعتباريله جنابِ حقّڭ تجلّيسنه مظهردر. هر بر شى، هر بر إنسان، «اللّٰه يانمده‌در» دييه‌بيلير. بِالخاصّه إنسانڭ ضعفى، فقرى، عجزى نسبتنده جنابِ حقّڭ قربيّتى و هر بر شيئڭ جنابِ حقله مناسبتى اولمقله برابر، او ده مناسبتداردر. و غيرِ متناهى عجز و فقرى اولان إنسان، غيرِ متناهى قدرت و غنا و عظمتى اولان جنابِ حقله مناسبتى نه قدر لطيفدر.