İçeriğe atla
مثنوئِ نوريه
حباب · Sayfa 146

أيّها النّفس! سن هر بر أثرده مؤثّرڭ عظمتنى گورمك ايسته‌يورسڭ؛ فقط، خارجى اولان معنالرى ذهنى معنالرده آرايورسڭ. أسماءِ حسنى‌نڭ هر بريسنده بتون أسمانڭ شعاعاتنى گورمك ايسته‌يورسڭ. هر بر لطيفه‌نڭ ذوقيله بتون لطائفڭ ذوقلرينى ذوق ايتمك ايسته‌يورسڭ. هر بر حسّه تابع اولان ايشلرى و حاجتلرى ايفا ايدركن، بتون حسلريڭڭ ايشلرينى برابر گورمك ايسته‌يورسڭ. بوندن طولايى أوهامه معروض قالييورسڭ.

إعلم أيّها العزيز! بر نعمتڭ عمومى و هركسه شامل اولماسى، قيمتنڭ آزلغنه و أهمّيتسزلگنه دلالت ايتمز. و او نعمتڭ بر قصد و إراده‌دن گلمه‌مسنه أماره اولاماز. مثلا: گوز نعمتنڭ بتون حيوانلرده بولونماسى، سنڭ گوزه اولان شدّتِ إحتياجڭى تخفيف ايتمديگى گبى، گوزڭ قيمتنى تنقيص ايتمگه ده سبب اولاماز. و كذا خصوصى و تك بر نعمتڭ تصادفى ممكن اولسه بيله، عمومى بر نعمت بهمه‌حال بر منعمڭ أثرِ قصد و إراده‌سيدر.

إعلم أيّها العزيز! هر بر ذى‌حياتڭ حياتنده غيرِ متناهى غايه‌لر واردر. بو غايه‌لردن ذى‌حياته عائد آنجق بيڭده بردر. باقى قالان غايه‌لر، غيرِ متناهى اولان مالكيتى نسبتنده حياتى ايجاد ايدن ذاته عائددر. اويله ايسه، بيوك بر مخلوقڭ كوچك بر مخلوقه تكبّر ايتمگه حقّى يوقدر. و حقيقته نظرًا عبثيت ده يوقدر. چونكه بر حياتڭ بتون فائده‌لرى، بر ذى‌حياته عائد دگلدر كه، عبث اولسون. أوت سطحِ أرضده هر سنه ياپيلان ضيافتِ عامّۀِ إلٰهيه نوعِ بشره خليفه اولديغى مناسبتيله بر إكرامدر. يوقسه هپسى اونڭ إستفاده‌سى ايچون دگلدر.

إعلم أيّها العزيز! إنسانڭ ذهننه بعضًا شويله بر وسوسه گلير، دير: «سن ده عادى و بوجك گبى بر حيوانسڭ. حيوانلردن فضله نه قيمتڭ وار؟ هم ده