عزيز، صدّيق قارداشلرم!
بن پك قطعى بر صورتده و بيڭه ياقين تجربهلرم نتيجهسنده قطعى قناعتم گلمش و أكثر گونلرده حسّ ايدييورم كه: رسالۀِ النورڭ خدمتنده بولونديغم گونده، او خدمتڭ درجهسنه گوره قلبمده، بدنمده، دماغمده، معيشتمده بر إنكشاف، إنبساط، فرحلق، بركت گورويورم. هم اوراده ايكن، هم بوراده چوق قارداشلرمدن عين حالتى حسّ ايتدم و ايدييورم. و چوقلرى إعتراف ايدييور كه، «بز ده حسّ ايدييورز» ديرلر. حتّى سزه گچن سنه يازديغم گبى، بنم پك آز غدا ايله ياشاديغمڭ سرّى، او بركت ايمش.
هم إمامِ شافعيدن (رض) روايت وار كه؛ خالص طلبۀِ علومڭ رزقنه، بن كفالت ايدهبيليرم ديمش. چونكه رزقلرنده وسعت و بركت اولور. مادام حقيقت بودر و مادام خالص طلبۀِ علوم عنواننه رسالۀِ النور شاكردلرى بو زمانده تام لياقت گوسترمشلر؛ ألبته شيمديكى آجلق و قحطه مقابل رسالۀِ النور خدمتنى بيراقمق و ضرورتِ معيشت عذريله، معيشت پشينه قوشمق يرينه أڭ ايى چاره، شكر و قناعت و رسالۀِ النور طلبهلگنه تام صاريلمقدر.
أوت هر طرفده بو دردِ معيشت هركسى صارصييور. أهلِ ضلالت بوندن إستفاده ايدر. أهلِ ديانت ده كندينى معذور بيلير، «ضرورتدر، نه ياپالم؟» دير. ديمك كه، رسالۀِ النور شاكردلرى بو آجلق و ضرورت مصيبتنه قارشى، ينه نورله مقابله ايتملى. هر شاكردڭ وظيفهسى، يالڭز كندى ايماننى قورتارمق دگل؛ بلكه باشقهسنڭ ايمانلرينى ده محافظه ايتمگه مكلّفدر. او ده خدمته جدّى دوام ايله اولور.
سزه يازمشدق كه، معارضلره عداوتله مقابله ايتمهيڭز. ممكن اولديغى قدر، أهلِ تقوا، أهلِ علمه قارشى دوستانه وضعيت آليڭز. فقط بو نقطهيه دقّت ايديڭز كه، رسالۀِ النورڭ ضررينه و شاكردلرينڭ صلابت و متانتلرينه ايليشهجك بر طرزده