ترك ايديلمش ايكن، ينه دون او عين ساعتده، ايكى سنه أوّلكى عين عادتيله، او ذاتڭ خانهسندن عينًا أسكيسى گبى كوچوجك بر خاطر صورمق نوعنده اوغلى گتيردى. استاديمز ديدى: «ايكى سنه أوّلكى عادته لزوم قالمامش، سز ده قومشولقدن گيتمشسڭز.» ديدى. بوگون عين وقتده، او حافظ أحمدڭ يازديرديغى غيب اولان كتابلر، مكمّل بر صورتده إستنساخ ايله برابر گلدى. بزده شبهه بيراقمدى كه، بو لطيف توافق ده، رسالۀِ النور حقّندهكى عنايتڭ بر جلوهسيدر.
اوچنجيسى: استاديمز، عين ينه بوگون أمينه ديدى: «اوچ درت آيدر هر هفته قريهسندن بورايه گلن خانه صاحبهسى گلمدى، كراسنى درت آيدر آلمادى. هر حالده جواب گوندرڭ گلسين، آلسين.» ديديگى عين دقيقهده، درت آيدن بَرى ياننه گلمهين او خانه صاحبهسى قپويه ووردى، گلدى. بش آيلق كراسنى آلدى. استاديمز، بو حادثۀِ عنايتدن ممنونيتى ايچون، اوزاق بر ناحيهدن گلن، يووارلاق، هيچ گورمديگمز و بوراده بولونميان بر كوچك أكمگى او خانه صاحبهسنه ويردى. عين وقتده يگرمى دقيقه ظرفنده، بوراده بولونميان عين أكمكدن، ايكى سنه رسالۀِ النورڭ ايكى كتابنى آلوب مطالعهسنڭ معنوى اُجرتندن بيڭده بر اجرت اولارق گلدى. و بر پارچهجق عشوره چورباسنى دخى ينه او أو صاحبهسنه ويردى. عينًا او عشورهنڭ اون مِثلى قدر، لطيف اوچ أكمك، ينه ايكى سنه ايكى كتابڭ اوقونماسنه بيڭده بر اجرتى دييه گلدى. گوزيمزله گوردك.
هم ينه استاديمز، بوگون او خانه صاحبهسنه، يدى سنهدر آدينى بيلمديگى ايچون «إسمڭ نهدر؟» دييه صورمش. او ده ديمش: خيريهدر. خيريه إسمنده اولمق توافقيله، ايكى ساعت صوڭره، خيرى نامنده رسالۀِ النورڭ بر شاكردى،