(اَلَّذٖينَ) ايله إشارت ايديلمش اولديغى إحتمالى پك قويدر. بو إحتماله بناءً شو آيت، غيبدن إخبار ايدن آيتلردن برى اولور. چونكه اونلر كفر اوزرينه ئولمشلردر. و عين زمانده، إعجازِ معنوينڭ درت نوعندن بر نوعى، شو غيبى إخبارلردن تظاهر ايدر.
سؤال: قرآن ضرورياتِ دينيهدندر. ضرورياتده إختلاف اولاماز. حالبوكه مفسّرلرجه ويريلن آيرى آيرى معنالرڭ بر قسمى، بربرينه مخالفدر؟
جواب: عزيزم! قرآنڭ هر بر كلامى، اوچ قضيهيى مشتملدر:
برنجيسى: بو، اللّٰهڭ كلاميدر.
ايكنجيسى: اللّٰهجه مراد اولان معنا حقدر.
اوچنجيسى: معناىِ مراد، بودر.
أگر قرآنڭ او كلامى، باشقه بر معنايه إحتمالى اولميان محكماتدن اولورسه ويا قرآنڭ باشقه بر يرنده بيان ايديلمش ايسه، برنجى و ايكنجى قضيهلرى عينًا قبول ايتمك لازمدر و إنكارلرى ده كفردر. شايد قرآنڭ او كلامى، باشقه بر معنايه إحتمالى اولان بر نصّ ويا ظاهر اولورسه، اوچنجى قضيهيى قبول ايتمك لازم اولماديغى گبى إنكارى ده كفر دگلدر. ايشته مفسّرلرڭ إختلافلرى، آنجق و آنجق شو قسمه عائددر.
إخطار: متواتر حديثلر ده، بو خصوصده، آيتلر گبيدر. يالڭز برنجى قضيه، تأمّل يريدر. چونكه (هٰذَا) ايله إشارت ايديلن حديثڭ حقيقةً حديث اولوب اولماديغنده تردّد يرى واردر.