(ل) واسطهسيله إفاده ايتديگى بُعد، قرآنڭ كمالنه دلالت ايدن علوِّ رتبهسنه إشارتدر. و كذا (اَلْكِتَابُ) دهكى (ال) حصرِ عُرفىيى إفاده ايتديگندن، قرآنڭ عظمتنه و باشقه كتابلرڭ محاسننى جمع ايتمكله اونلرڭ فوقنده اولديغنه إشارتدر. و كذا (كِتَابُ) تعبيرى، أهلِ قرائت و كتابتدن اولميان بر امّينڭ محصولى اولماديغنه إشارتدر. و كذا (لَا رَيْبَ فٖيهِ) ، ضميرينڭ هر ايكى إحتمالنه بناءً قرآنڭ كمالنى إثبات ويا تأكيد ايدر. و كذا إستغراقى إفاده ايدن (لَا) قرآنڭ هر كوشهسنده ركز و هر يرنده ذكر ايديلن دليللر، برهانلر، هجومه گلن شك و شبههلرى دفع ايله، قرآنڭ او گبى لكهلردن منزّه اولديغنى إعلان ايدر. و لسانِ حاليله شو شعرى اوقور:
﴿وَكَمْ مِنْ عَائِبٍ قَوْلًا صَحٖيحًا وَاٰفَتُهُ مِنَ الْفَهْمِ السَّقٖيمِ﴾
يعنى: قرآنده تعييب ايديلهجك هيچ بر نقطه يوقدر. قرآن گبى صحيح قَوللرى تعييب ايتمك، آنجق فهملرڭ سقامتندن ايلرى گلييور. و كذا ظرفيتى إفاده ايدن (فٖى) تعبيرى، قرآنڭ سطحنه و ظاهرينه قونان شك و شبهه وارسه، ايچريسندهكى حقائق ايله دفع ايديلهبيلهجگنه إشارتدر.
آرقداش! تحليل واسطهسيله تركيبڭ قيمتنى و كلّ ايله جزءلر آراسندهكى فرقى إدراك ايدهبيلديسهڭ، بو مثاللردهكى قيود و هيئاته دقّت ايت. و او كلمهلردن نبعان ايدن زلالِ بلاغتى و كوثرِ فصاحتى طويونجيه قدر ايچ، «اَلْحَمْدُ لِلّٰهِ!» دى.
س - (الٓمٓ ۞ ذٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فٖيهِ هُدًى لِلْمُتَّقٖينَ) آيتِ كريمهسنڭ جملهلرى، عطف ايله بربريله باغلانمامش اولماسى نهيه بناءًدر؟
ج - او جملهلر آراسندهكى شدّتِ إتّصال، باغليلق و صاريلمقدن بر آيريلق يوقدر كه، بربريله باغلانمغه لزوم اولسون. زيرا او جملهلرڭ هر بريسى، آرقداشلرينه