فسادلرينى إزاله ايدهسڭ. ديمك نوعِ بشرڭ أڭ بيوك حسنهسى سنسڭ كه، اونلرڭ مفسدتلرينى ستر ايدييورسڭ.
(لِلْمَلٰٓئِكَةِ) جنابِ حقّڭ مشاوره شكلنده ملائكه ايله ياپديغى محاوره، ملائكهنڭ بشر ايله فضله بر إرتباط و علاقه و مناسبتلرى اولديغنه إشارتدر. چونكه ملائكهنڭ بر قسمى إنسانلرى حفظ ايدييور، بر قسمى كتابت ايشلرينى گورويور. ديمك إنسانلرله علاقهلرى زياده اولديغندن، إنسانلرڭ أحوالنه أهمّيت ويرييورلر.
(اِنّٖى) : ملائكهنڭ (اَتَجْعَلُ) ايله ياپدقلرى إستفهامدن آڭلاشيلان تردّدلرينى ردّ ايتمكله، مسئلهنڭ عظمت و أهمّيتنه إشارتدر.
(اِنّٖى) : بوراده (ى) متكلّمِ وحده ايله (وَاِذْ قُلْنَا) ده، متكلّمِ مع الغير ضميرينڭ ذكرلرندن شويله بر إشارت چيقييور كه: جنابِ حقّڭ خلق و ايجاد فعلنده واسطهنڭ بولونمديغنه، كلام و خطابنده واسطهلرڭ بولونديغنه إشارتدر. بو نكتهيه دلالت ايدن باشقه آيتلر ده واردر. أزجمله:
(اِنَّٓا اَنْزَلْنَٓا اِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَٓا اَرٰيكَ اللّٰهُ) آيتِ كريمهسنده عظمته دلالت ايدن (نَا) ضميرِ جمعى، وحيده واسطهنڭ بولونديغنه إشارت اولديغى گبى؛ (بِمَٓا اَرٰيكَ اللّٰهُ) ده مفرد حكمنده اولان لفظۀِ جلال، معنالرى إلهام ايتمكده واسطهنڭ بولونمديغنه إشارتدر.
(جَاعِلٌ) كلمهسنڭ، (خَالِقٌ) كلمهسنه ترجيحًا ذكرى: ملائكهنڭ مدارِ شبهه و موجبِ إستفسارلرى، خلق و ايجاد فعلى دگلدر. زيرا وجود خيرِ محضدر، خلق اللّٰهڭ فعليدر، اللّٰهڭ فعلى لا يسئلدر. آنجق ملائكهيى شبههيه