﴿وَاَنْزَلَ مِنَ السَّمَٓاءِ مَٓاءً فَاهْتَزَّتِ الْاَرْضُ وَرَبَتْ وَاَخْضَرَتْ وَاَنْبَتَتْ فَاَخْرَجَ بِهٖ مِنَ الثَّمَرَاتِ﴾
بو إعتبارله إنزالى تعقيب ايدن (اِهْتَزَّتْ) فعليدر. (ف) نڭ ده أصل موقعى، (اِهْتَزَّتْ) در.
(بِهٖ) دهكى (ب) حرفى، سببيت ايله قاريشق إلصاق معناسنهدر. يعنى: صو، ثمراتڭ حصولنه سبب اولديغى گبى، ثمراته مُلْصَقْ، قاريشق، ياپيشيق اولديغندن ده، ثمراتڭ طراوت و تازهلگنى محافظهيه وسيلهدر.
(مِنَ الثَّمَرَاتِ) دهكى (مِنْ) ، بيان ايله قاريشق إبتدايى إفاده ايدر. بو إعتبارله (اَخْرَجَ) يه مفعول اولاماز. آنجق سامعڭ فهمنه گوره تعيين ايديلن مفعولى مقدّردر. (مِنَ الثَّمَرَاتِ) ايسه، او مفعوله بياندر. تقديرِ كلام (فَاَخْرَجَ بِهٖ اَنْوَاعًا مِنَ الثَّمَرَاتِ) شكلندهدر.
نكره اولارق (رِزْقًا) نڭ ذكر ايديلمهسى، بو رزقڭ نرهدن و نه ايله حصوله گلديگى سزه مجهول اولديغنه إشارتدر.
(لَكُمْ) دهكى (ل) ، أجليت و سببيت ايچوندر. يعنى: سز رزقڭ گلمسنه سببسڭز امّا، إستفادهسى سزه مخصوص و منحصر دگلدر و باشقهلر ده تبعًا إستفادهيه شريكدرلر. و كذا جنابِ حق سزلره نعمتلرينى تخصيص ايتديگى گبى، سزڭ ده شكريڭزى اوڭا تخصيص ايتمهڭز لازم گلديگنه إشارتدر.