إنسانلره تخيّلِ كفرى يى تصديقِ كفرله إلتباس ايتديرييور. تصوّرِ ضلالتى، ضلالتڭ تصديقى صورتنده گوسترييور. و مقدّس ذاتلر و منزّه شيلر حقّنده غايت چركين خاطره‌لرى خيالنه گوسترييور. و إمكانِ ذاتى يى، إمكانِ عقلى شكلنده گوستروب ايمانده‌كى يقيننه منافى بر شكّ طرزينى ويرييور. و او وقت او بيچاره حسّاس آدم، كندينى ضلالت و كفر ايچنه دوشديگنى توهّم ايدوب ايمانده‌كى يقيننڭ زائل اولديغنى ظن ايدر، يأسه دوشر، او يأسله شيطانه مسخره اولور. شيطان هم يأسنى، هم او ضعيف طمارينى، هم او إلتباسنى چوق ايشلتديرر، يا ديوانه اولور ياخود «هر چه باد آباد» دير، ضلالته گيدر.

شيطانڭ بو دسيسه‌سنڭ ماهيتى نه قدر أساسسز اولديغنى، بعض رساله‌لرده بيان ايتديگمز گبى، بوراده إجمالاً بحث ايده‌جگز. شويله كه: ناصلكه آيينه‌ده ييلانڭ صورتى ايصيرماز و آتشڭ مثالى يانديرماز و مردارڭ عكسى، تلويث ايتمز. اويله ده: خيال ويا فكر