منفعتدر. ممكن ايسه، نفسڭزه بر خودكاملق گلمهمك ايچون، ايستهمهين بر آرقداش ايله ياپديرمهسى خوشڭزه گيتسين. أگر «بن ثواب قزانهيم، بو گوزل مسئلهيى بن سويلهيهيم » آرزوڭز وارسه، چندان اونده بر گناه و ضرر يوقدر. فقط مابيْنڭزدهكى سرِّ إخلاصه ضرر گلهبيلير.
دردنجى دستوريڭز: قارداشلريڭزڭ مزيتلرينى شخصلريڭزده و فضيلتلرينى كنديڭزده تصوّر ايدوب، اونلرڭ شرفلريله شاكرانه إفتخار ايتمكدر. أهلِ تصوّفڭ مابيْننده «فنا فى الشيخ، فنا فى الرسول » إصطلاحاتى وار. بن صوفى دگلم. فقط اونلرڭ بو دستورى، بزم مسلكده «فنا فى الإخوان » صورتنده گوزل بر دستوردر. قارداشلر آراسنده بوڭا «تفانى » دينيلير. يعنى، بربرنده فانى اولمقدر. يعنى: كندى حسّياتِ نفسانيهسنى اونوتوب، قارداشلرينڭ مزيات و حسّياتيله فكرًا ياشامقدر. ذاتًا مسلگمزڭ أساسى أخوّتدر. پدر ايله أولاد، شيخ ايله مريد مابيْنندهكى واسطه دگلدر. بلكه