اولور كه، تصوّرندن روح، عقل و قلب اورپرير. سنڭ اوڭڭده ايكى يول وار:
بريسى: أهلِ ضلالتڭ وكيلنڭ گوسترديگى شقاوتلى يولدر.
ديگرى: قرآنِ حكيمڭ تعريف ايتديگى سعادتلى يولدر. ايشته او ايكى يولڭ پك چوق موازنه‌لرينى، چوق سوزلرده، خصوصًا كوچك سوزلرده گوردڭ و آڭلادڭ. شيمدى مقام مناسبتيله بيڭده بر موازنه‌لرينى ينه گور، آڭلا. شويله كه:
شرك و ضلالتڭ و فسق و سفاهتڭ يولى، إنسانى نهايت درجه‌ده سقوط ايتديرييور. حدسز ألملر ايچنده نهايتسز آغير بر يوكى، ضعيف و عاجز بلنه يوكلتير. چونكه إنسان، جنابِ حقّى طانيمازسه و اوڭا توكّل ايتمزسه، او وقت إنسان، غايت درجه‌ده عاجز و ضعيف، نهايت درجه‌ده محتاج، فقير، حدسز مصيبتلره معروض، ألملى، كدرلى بر فانى حيوان حكمنده اولوب،