چارهسى وار. او ده قرآنڭ أمر ايتديگى و حق و حقيقت و مصلحت و إنسانيت و إسلاميت إقتضا و تشويق ايتدكلرى اولان، باريشمق و مصالحه ايتمكدر.
أوت، حقيقت و مصلحت صلحدر. چونكه أجل بردر، دگيشمز. او مقتول، هر حالده أجل گلديگندن داها زياده قالميهجقدى. او قاتل ايسه، او قضاءِ إلٰهيه يه واسطه اولمش. أگر باريشمق اولمازسه، ايكى طرف ده دائما قورقو و إنتقام عذابنى چكرلر. اونڭ ايچوندر كه؛ «اوچ گوندن فضله بر مؤمن ديگر بر مؤمنه كوسمهمك» إسلاميت أمر ايدييور. أگر او قتل، بر عداوتدن و بر كينلى غرضدن گلمهمشسه و بر منافق او فتنه يه وسيله اولمش ايسه؛ چابوق باريشمق ألزمدر. يوقسه او جزئى مصيبت بيوك اولور، دوام ايدر. أگر باريشسهلر و ئولديرن توبه ايتسه و مقتوله هر وقت دعا ايتسه، او حالده هر ايكى طرف چوق قزانيرلر و قارداش گبى اولورلر. بر گيتمش قارداشه بدل، بر قاچ ديندار قارداشلرى قزانير.