بولونميان بر آدم، آسايشه يا وطنه، سياسته ضررى وار ديين، ألبته يردن گوگه قدر حقسزدر.
ظن ايتمهسينلر كه، بن بو ظالمانه إتهاملره قارشى كنديمى مسئوليتدن ويا محكوميتدن قورتارمق ايچوندر. سزى تأمين ايدييورم كه، بنى تام بيلن دوستلرم ده تصديق ايدييورلر كه؛ بو يگرمى سكز سنهده، ئولوم حياتدن زياده بڭا فائدهلى و قبر اون دفعه بڭا حپسدن زياده مدارِ راحت و حپس اون دفعه بو چشيد سربستيتدن داها إستراحتمه فائدهلى اولديغنى قطعيًا قناعتم وار. أگر بعض دوستلرم محزون اولماسه ايدى بن دائمى حپسده قالاجقدم.
أگر شرعًا إنتحار جائز اولسه ايدى ألبته روسڭ باش قومانداننڭ و إستانبولى إشغال ايدن ايتلافجيلرڭ باش قوماندانلرينڭ كندينى إعدام ايتمك وضعيتلرينه و ديوانِ رياستده أللى مبعوثڭ حضورنده ايلك رئيسِ جمهورڭ شدّتلى حدّتنه قارشى تذلّله تنزّل ايتمهين بر آدم، ألبته پك چوق دفعه بر عادى ژاندارمه و غارديانڭ و عادى بر مأمورڭ تحقيركارانه إهانتلرى و إفترالرى و تعذيبلرى و آغير تعجيزلرينى گورن آدمه، ألبته ئولوم يوز دفعه حياتدن داها زياده اوڭا خوش گلير.
مادام رهبرى بهانه ايدوب، بويله هيچ خاطر و خياله گلمهين بر أوهام ايله إتهام ايديلييورم. بن و قارداشلرم رهبرڭ حقيقتيله، هم ايمانمزى هم أخلاقمزى تهلكهدن قورتارديغمز ايچون ديرز كه: رهبر اون بش سنه أوّل تأليف ايديلمش، اوچ دفعه طبع ايله بيڭلر نسخهسى و أل يازيسى ايله اون بيڭلر نسخهسى بو وطنده إشتياق ايله اوقونمق صورتنده إنتشار ايتديگى حالده؛ يوز بيڭ آدم اوقويوجى هيچ كيمسهدن موافق، مخالف، ديندار، دينسزدن هيچ بريسى ديمهمش «اوندن ضرر گوردك» ويا «وطن و ملّته ضررى وار» ايشيتمدك. اويله بر ضرر اولسه ايدى، بو أهمّيتلى بر مسئله اولديغى ايچون إنتشار ايدهجكدى. حالبوكه