يانمده قالدى. بن ياتاركن باشمه گلدى، اللّٰهه ايصمارلادق نوعندن باشمى اوقشادى، صوڭره چيقدى گيتدى. ايكنجى گون، بن تأسّف ايدركن، ينه گلدى؛ بر گيجه داها قالدى. ديمك بو مبارك قوش، هم عصاىِ موسىيى، هم برائتمزى تبريك ايتمك ايستدى.
* * *
عزيز، صدّيق قارداشلرم!
قسطمونى خسروى و سليمان رشديسى اولان محمد فيضى و أمينڭ، استادلرينڭ قسطمونيدهكى حياتنڭ بر تاريخچهسنى، حسنِ ظنله حدّمدن چوق فضله ثنالرينى تبديل ايتميهرك قبولمڭ سببى شودر كه: بوگونلرده آفيونڭ بيوك مأمورى، بر چاوشى بڭا إهانته واسطه ياپوب گويا توجّهِ عامّهيى حقّمده قيرارق، تا بو ولايت، دڭزلى، إسپارطه گبى نورلره تام صاحب چيقماسين و نورلر پارلاماسين. گرچه بن تحمّل ايتدم، فقط بورانڭ يڭى شاكردلرينڭ تأثّرلرندن متأثّردم. دوشونوركن، محمد فيضىنڭ بو صميمانه و عالمانه، حرمتكارانه مكتوبى، او حريفڭ و او آمرينڭ إهانتلرينى يوزلرينه ووروب هيچه اينديرهرك، تأثّراتمى تام سيلدى، سوپوردى. بيڭلر درجه او ايكى بدبختدن يوكسك اولان ايكى نورجينڭ بويله مدح و حرمتلرى، اونلرڭ قانونسز جبر و إهانتلرينڭ عين زمانده تام تامنه توافقى، فيضى و أمينڭ صداقتلرينڭ بر كرامتى اولديغنه قناعت ايتديگمدر.
* * *
قارداشلرم!
شيمدى تبيّن ايتدى كه: بنى قرهقوله چاغيرمق، لزومسز بهانهلرله بنى حكومته جلب ايتمكده مقصد، إهانت و خلقڭ نظرنده أهمّيتسزلگم و بڭا متّهم وضعيتى ويرمك ايچون ايدى. شيمدى تحمّلم قالمادى. ممكن اولدقجه اورايه بنى چاغيرمامق