يگرمى طوقوزنجى مكتوبڭ يدنجى قسمندن بر صورت عبد المجيد أفندى قارداشمزه گوندرمشدم. جوابنده أزجمله دييور كه: «سيدانڭ بنت الفكرى او گوزل قيزه، خلوصى ايله عبد المجيددن ماعدا هر كيم باقارسه جائز دگلدر. محرم اولانلر ده، بو خصوصده نامحرمدر. بو گبى قيزلرڭ طيشارىيه چيقمالرى، هيچ بر منفعتى تأمين ايتمديگنى و بِالعكس بيوك بر مضرّتى إنتاج ايدهجگى إحتمالِ قويسنى سيدايه يازسهڭ ايى اولور. أسكى سعيدڭ حدّتى، يڭيسنده ده واردر. حالبوكه يڭى سعيد، إنسان اوغللريله إضاعۀِ وقت ايتمهملى. مسلك و مشربى اويله إقتضا ايدييور. هر نه ايسه... جنابِ حق حافظِ حقيقيدر.»
بندهڭز ده قيصهجه شو مئالده جواب ويرمشدم:
بو مطالعه بزلر ايچون طوغريدر. فقط دنيايه آرقهسنى چويرن و معنوى وظيفۀِ مأمورهسنى ايفا ايدركن إنسانلرله (نورلرله علاقهدار اولانلرى واسطهسيله) مشغول اولان استاد حضرتلرى ايچون بو فكرى موافق بولمييورم. چونكه او ذاتى بو أمرِ عظيمده إستخدام ايدن، ألبته محافظه بيورر. بڭا اويله قطعى قناعت گلمش كه، أگر بزلر نورلرله علاقهمزى كسرسهك، استاد حضرتلرى بزه آرقهسنى چويرر.
عزيز قارداشمزڭ أنديشهسى، ظاهره باقيليرسه حقلى و چوق صميميدر. فقط ذاتًا جماعتى چوق محدود اولان نورلرله علاقهدار ذواتڭ، بو حقائقدن محروم ايديلمهلرينى و بو قدسى أثرڭ تمامًا حپس ايديلمهلرينى لايق گورمييور و أساسه مغاير بولويورم. ناصريمز، حاميمز، معينمز، حافظمز اللّٰهدر. بتون دسائسى بَرطرف ايدهرك، محترم استادڭ وظيفۀِ قدسيهسنه صافى نيّت، صميمى حسّ و جدّى شوق ايله يارديم ايتمكده اولان قارداشلريمه سلام و موفّقيتلرينه دعا ايدر، دعالرينى رجا ايدرم. پدرم، فتحى بك، خواجه عبد الرحمان أفندى، سابق مفتى كمال الدين