(يگرمى ايكنجى مكتوبڭ خاتمهسندهكى بحثه بر ذيلدر)
﴿اَيُحِبُّ اَحَدُكُمْ اَنْ يَاْكُلَ لَحْمَ اَخٖيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ ... الخ.﴾
غيبت، شو آيتڭ قطعى حكميله نظرِ قرآنده غايت منفور و أهلِ غيبت غايت فنا و آلچاقدرلر. غيبتڭ أڭ فنا و أڭ شنيعى و أڭ ظالمانه قسمى، قذفِ محصنات نوعيدر. يعنى گوزيله گورمش درت شاهدى گوسترهمهين بر إنسان، بر أركك ويا قادين حقّنده زنا إسناد ايتمك؛ أڭ شنيع بر گناهِ كبائر و أڭ ظالمانه بر جنايتدر، حياتِ إجتماعيۀِ أهلِ ايمانى زهرلنديرر بر خيانتدر، مسعود بر عائلهنڭ حياتنى محو ايدن بر غدردر. أوت سورۀِ نور بو حقيقتى او قدر شدّتله گوسترمش كه، وجدان صاحبنى تيترهتييور و تويلرينى اورپرتديرييور.
﴿لَوْلَٓا اِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُمْ مَا يَكُونُ لَنَٓا اَنْ نَتَكَلَّمَ بِهٰذَا سُبْحَانَكَ هٰذَا بُهْتَانٌ عَظٖيمٌ﴾
شدّتله فرمان ايدييور و دييور كه: گوزيله گورمش درت شاهدى گوسترهمهين مردود الشهادتدر. أبدى شهادتلرينى قبول ايتمهيڭز. چونكه يالانجيدرلر. عجبا بويله قذفه جسارت ايدن هانگى آدم وار كه، گوزيله گورمش درت شاهدى گوسترهبيلير. قرآنِ حكيم بو شرطى قوشديرمقله، بويله شيلرده شقِّ شفه ايتمهيڭز، بو قپويى قپايڭز ديمكدر.
سعيد نورسى
* * *