Nur Risalelerini el yazısı ile yazarak büyük bir şevkle istinsah ediyorlardı. Âdeta Anadolu’ya Kur’an-ı Hakîm’in hikemiyatının tereşşuhatı bulunan Nur Külliyatı’nın yayılmasında, Isparta Nur ve Gül Fabrikaları manasında bir şerefi taşıyordu. Ben kendi evimde, ailem ve kızlarımla senelerce mütemadiyen Nur Risalelerini yazdık. Hattâ Isparta’nın bir köyünde, bine yakın kalem yıllarca Nurların istinsahında çalıştı. Bunları arz etmekten maksadım şudur: Bu ağır şartlar altında bizim çoluk ve çocuğumuzla Risale-i Nur’un hizmetinde çalışmamız ve üç büyük hapislere girmemiz ve mahkemelere sevk edilmemiz ve neticede devam eden sebat ve metanetimiz, acaba hangi dünyevî menfaat veya şahsî nüfuz temini gibi bir sâikin neticesi olabilir?

Bahanelerle müfteriler bize ilişmesinler. Biz serâpa iman hakikatleri mecmuası olan Risale-i Nur’un hizmetiyle, bu vatan ve millete ve nesl-i âtiye pek büyük fayda verecek, dünya ve ukbada menfaatler getirecek kudsî bir hizmette çalıştığımıza kat’iyen şüphe etmiyoruz. Biz ancak bin üç yüz küsur sene evvel tulû eden İslâmiyet güneşinin etrafında, o saadet güneşinin, o hidayet nurunun hademeliğinde âciz bir ümmet olarak bulunuyoruz.