Ey büyük Üstad! Minnet sana, şükran sana, rahmet hep sana!

Ey kardeş dikkat buyur! Denizli hapsinde bütün esbab-ı âlem zahiren Üstadın aleyhinde, idam hükümleriyle mahkemeye verilmişken Üstad diyor:

“Merak etmeyiniz kardeşlerim, o Nurlar parlayacaklar.”

Bu söz nasıl tahakkuk etti!

Üstadımızın dediği gibi: “Bize şimdi lâzım, kemal-i teslimiyetle sabır ve temkinde bulunmak ve bilhassa inkisar-ı hayale düşmemek ve bazen ümidin hilaf-ı zuhuruyla meyus olmamak ve muvakkat fırtınalarla sarsılmamak, inayet-i İlahiyenin imdadımıza gelmesini tevekkül ile beklemektir.”

Burada birbirimize çok tekrar ettiğimiz bir dersimiz de: Vazifemizin yalnız ve yalnız hizmet ve neşir olduğu ve neticenin Cenab-ı Hakk’a ait bir keyfiyet bulunduğu hususudur. Tedbiri ise a’zamî faaliyet ve a’zamî hizmet içerisinde tedbir olarak mütalaa ediyoruz. Yoksa hizmeti –Allah göstermesin ve Üstadımızı kabrinde mahzun etmesin– his, heva ve nefsin bir tezahürü olan, tamamen veya muvakkaten terk etmek manasında değil…