باشلاديلر. بردن فرمان ايتدى:
﴿اِرْفَعُوا اَيْدِيَكُمْ اِنَّهَا اَخْبَرَتْنٖى اَنَّهَا مَسْمُومَةٌ﴾
يعنى، پيشيريلن كچى بڭا دير كه: «بن زهرلىيم» دييه خبر ويرييور. هركس ألنى چكدى. فقط او شدّتلى زهرڭ تأثيرندن، بشْر ابن البَرّاء، آلديغى بر تك لقمهدن وفات ايتدى. رسولِ أكرم عليه الصلاة والسلام، او زينب إسمندهكى قادينى چاغيردى. فرمان ايتدى: «نهدن بويله ياپدڭ؟» او منحوسه ديدى: «أگر پيغمبر ايسهڭ، سڭا ضرر ويرميهجك؛ أگر پادشاه ايسهڭ، إنسانلرى سندن قورتارمق ايچون ياپدم.» بعض روايتده اونى ئولديرتمهمش، بعض طريقده ئولديرتمش. أهلِ تحقيق ديمش كه: كندى ئولديرتمهمش؛ فقط بشْرڭ ورثهسنه ويريلمش، اونلر ئولديرمشلر. شو وقعۀ عجيبهدهكى وجهِ إعجازى گوسترهجك ايكى اوچ نقطهيى ديڭله:
برنجيسى:
بر روايتده وار كه، او كچىنڭ قولى خبر ويرديگى وقت، بعض صحابهلر ده ايشيتديلر.
ايكنجيسى:
هم بر روايتده واردر كه، رسولِ أكرم عليه الصلاة والسلام خبر ويردكدن صوڭره ديدى: «بسم اللّٰه دييڭز، اوندن صوڭره يييڭز. زهر داها تأثير ايتميهجكدر.» شو روايتى چندان ابن حجرِ عسقلانى قبول ايتمهمش، فقط باشقهلرى قبول ايتمشلر.
اوچنجيسى:
هم دسّاس يهوديلر، رسولِ أكرم عليه الصلاة والسلامه و مقرّبينِ صحابهيه بردن ضربه وورمق ايستدكلرى حالده، بردن غائبدن خبر ويريلمش گبى، حادثهنڭ إنكشافى و دسيسهلرينڭ عقيم قالماسى و او إخبارڭ إفاده ايتديگى واقعه طوغرى چيقماسى و هيچ بر وقت صحابهلرى نظرنده متخالف بر خبرى گورولمهين ذاتِ أحمديهنڭ «شو كچىنڭ قولى بڭا سويلهيور» ديمسى؛ هركسڭ قولاغيله او كچيدن، او سوزى ايشيتمهسى قدر قناعتِ قطعيهلرى اولمش.