ايشته إنسان دخى خالقنڭ رحمتنى إنكار و حكمتنى إتهام ايدهجك بر طرزده كفرانِ نعمت صورتنده قارون گبى (اِنَّمَٓا اُوتٖيتُهُ عَلٰى عِلْمٍ) يعنى: «بن كندى علممله، كندى إقتدارمله قزاندم» ديسه، ألبته سيللۀِ عذابه كندينى مستحق ايدر. ديمك شو مشهود سلطنتِ إنسانيت و ترقّياتِ بشريه و كمالاتِ مدنيت؛ جلب ايله دگل، غلبه ايله دگل، جدال ايله دگل، بلكه اوڭا اونڭ ضعفى ايچون تسخير ايديلمش، اونڭ عجزى ايچون اوڭا معاونت ايديلمش، اونڭ فقرى ايچون اوڭا إحسان ايديلمش، اونڭ جهلى ايچون اوڭا إلهام ايديلمش، اونڭ إحتياجى ايچون اوڭا إكرام ايديلمش. و او سلطنتڭ سببى، قوّت و إقتدارِ علمى دگل، بلكه شفقت و رأفتِ ربّانيه و رحمت و حكمتِ إلٰهيهدر كه؛ أشيايى اوڭا تسخير ايتمشدر. أوت، بر گوزسز عقرب و آياقسز بر ييلان گبى حشراته مغلوب اولان إنسانه، بر كوچك قورددن ايپگى گيديرن و زهرلى