سڭا آچمشدر. صوڭره نهايتسز نعمتلرى ايسته‌ين و حدسز رحمتڭ ميوه‌لريله تغدّى ايدن و إنسانيتِ كبرا اولان إسلاميتى و ايمانى سڭا ويرديگندن، دائرۀِ ممكنات ايله برابر أسماءِ حسنى و صفاتِ مقدّسه‌نڭ دائره‌سنه شامل بر سفرۀِ نعمت و سعادت و لذّت سڭا فتح ايتمشدر. صوڭره ايمانڭ بر نورى اولان محبّتى سڭا ويرمكله، غيرِ متناهى بر سفرۀِ نعمت و سعادت و لذّت سڭا إحسان ايتمشدر. يعنى، جسمانيتڭ إعتباريله كوچك، ضعيف، عاجز، ذليل، مقيّد، محدود بر جزءسڭ. اونڭ إحسانيله جزئى بر جزءدن، كلّى بر كلِّ نورانى حكمنه گچدڭ. زيرا حياتى سڭا ويرمكله، جزئيتدن بر نوع كلّيته و إنسانيتى ويرمكله حقيقى كلّيته و إسلاميتى ويرمكله علوى و نورانى بر كلّيته و معرفت و محبّتى ويرمكله محيط بر نوره سنى چيقارمش.
ايشته أى نفس! سن بو اجرتى آلمشسڭ. عبوديت گبى لذّتلى، نعمتلى، راحتلى، خفيف بر خدمتله مكلّفسڭ. حالبوكه، بوڭا ده تنبللك ايدييورسڭ. أگر ياريم يامالاق ياپسه‌ڭ ده، گويا أسكى اجرتلرى كافى گلمييورمش گبى، چوق بيوك شيلرى متحكّمانه ايسته‌يورسڭ. و هم «نيچون دعام قبول اولمادى» دييه نازلانيورسڭ. أوت، سنڭ حقّڭ ناز دگل، نيازدر. جنابِ حق جنّتى و سعادتِ أبديه‌يى، محضِ فضل و كرميله إحسان ايدر. سن، دائما رحمت و كرمنه إلتجا ايت. اوڭا گوون و شو فرمانى ديڭله:
﴿قُلْ بِفَضْلِ اللّٰهِ وَبِرَحْمَتِهٖ فَبِذٰلِكَ فَلْيَفْرَحُوا هُوَ خَيْرٌ مِمَّا يَجْمَعُونَ﴾
أگر ديسه‌ڭ: «شو كلّى حدسز نعمتلره قارشى ناصل شو محدود و جزئى شكرمله مقابله ايده‌بيليرم؟»
الجواب: كلّى بر نيّتله، حدسز بر إعتقاد ايله... مثلا: ناصلكه بر آدم بش غروش قيمتنده بر هديه ايله، بر پادشاهڭ حضورينه گيرر و گورور كه، هر برى