و بتون دنياسى و جانى و جانانى بهاسنه ويريلسه ينه اوجوز دوشن بر حقيقتڭ اوغرنده و يولنده چاليشييورز؛ ألبته بتون مصيبتلره و صيقنتيلره، دشمنلره كمالِ متانتله مقابله ايتمهمز گركدر. هم بلكه قارشيمزه آلدانمش ويا آلداتيلمش بعض خواجهلر و شيخلر و ظاهرده متّقيلر چيقارتيلير. بونلره قارشى وحدتمزى و تسانديمزى محافظه ايدوب اونلر ايله اوغراشمامق لازمدر، مناقشه ايتمهمك گركدر.
سعيد النورسى
* * *
عزيز، صدّيق قارداشلرم!
قسطمونيده أهلِ تقوا بر ذات، شكوا طرزنده ديدى: «بن سقوط ايتمشم. أسكى حالمى و ذوقلرى و نورلرى غيب ايتميشم.» بن ده ديدم: بلكه ترقّى ايتمشسڭ كه، نفسى اوقشايان و اُخروى ميوهسنى دنياده طاتديران و خودبينلك حسّنى ويرن ذوقلرى، كشفلرى گرى بيراقوب، داها يوكسك مقامه، محويت و تركِ أنانيت و فانى ذوقلرى آرامامق ايله اوچمشسڭ. أوت بر أهمّيتلى إحسانِ إلٰهى؛ إحساننى، أنانيتنى بيراقميانه إحساس ايتمهمكدر.. تا عُجب و غروره گيرمهسين.
قارداشلرم! بو حقيقته بناءً، بو آدم گبى دوشونن ويا حسنِ ظنّڭ ويرديگى پارلاق مقاملرى نظره آلان ذاتلر، سزلره باقوب ايچڭزده محويت و تواضع و خدمتكارلق كسوهسيله گورونن شاكردلرى عادى، عامى آدملر گورور و دير: «بونلر مى حقيقت قهرمانلرى و دنيايه قارشى ميدان اوقويان؟ هيهات! بونلر نرهده، أوليالرى بو زمانده عاجز بيراقان بو قدسى خدمت مجاهدلرى نرهده؟» دييهرك دوست ايسه إنكسارِ خياله اوغرار، معارض ايسه كندى مخالفتنى حقلى بولور.
سعيد النورسى
* * *