﴿بِاسْمِهٖ سُبْحَانَهُ﴾
عزيز، صدّيق قارداشلرم!
أوّلا: مدارِ عبرت و حيرت ايكى أسارتمده شخصمه قارشى بر معاملهيى بيان ايتمك إخطار ايديلدى. شويله كه:
روسيهده قوستورماده طقسان أسير ضابطلريمزله برابر بر قوغوشده ايدك. بن او ضابطلريمزه آرا صيره درس ويرييوردم. بر گون روس قوماندانى گلدى، گوردى، ديدى: «بو كرد گوڭللى آلاى قوماندانى اولوب چوق عسكريمزى كسمش. شيمدى ده بوراده سياسى درس ويرييور. بن ياساق ايدييورم، درس ويرمهسين.» ايكى گون صوڭره گلدى، ديدى: «مادام درسڭز سياسى دگل، بلكه دينيدر، أخلاقيدر؛ درسڭه دوام أيله.» إذن ويردى.
ايكنجى أسارتمده: بو حپسده ايكن يگرمى سنه درسلريمى ديڭلهمش و بندن داها گوزل درس ويرن بر خاص قارداشمڭ و ضرورى خدمتمى گورن خدمتجيلريمڭ بنم يانمه گلمهلرى عدليه مأمورى طرفندن ياساق ايديلدى، تا بندن درس آلماسينلر. حالبوكه نور رسالهلرى باشقه درسلره هيچ إحتياج بيراقمييور و هيچ بر درسمز قالمامش و هيچ بر سرّيمز گيزلى قالمامش. هر نه ايسه بو اوزون قصّهيى قيصه كسمگه بر حال سبب اولدى.
* * *