بولونانلرده گورويوردم. «عجبا نهدن؟» دير ايدم. شيمدى آڭلادم كه؛ اونلر حقيقى وظيفهلرينى ياپييورلر، مالايعنى شيلرله إشتغال ايتمدكلرندن و قضا و قدرڭ وظيفهلرينه قاريشمدقلرندن و أنانيتدن گلن خودفروشلق و تنقيد و تلاش ايتمدكلرندن، تمكينلريله و متانت و إطمئنانِ قلبلريله رسالۀِ نور شاكردلرينڭ يوزلرينى آق ايتديلر، زندقهيه قارشى رسالۀِ نورڭ معنوى قوّتنى گوسترديلر. جنابِ حق، اونلردهكى نهايت تواضع و محويتده تام عزّت و قهرمانلق سجيهسنى عموم قارداشلريمزه تشميل ايتديرسين، آمين!
قارداشلرم!
غفلت و دنياپرستلكدن چيقان دهشتلى بر أنانيت، بو زمانده حكم ايدييور. اونڭ ايچون أهلِ حقيقت، (حتّى مشروع بر طرزده دخى اولسه) أنانيتدن، خودفروشلقدن واز گچمهلرى لازم اولديغندن، رسالۀِ نورڭ حقيقى شاكردلرى، بوز پارچهسى اولان أنانيتلرينى شخصِ معنويده و حوضِ مشتركده أريتدكلرندن، إن شاء اللّٰه بو فورطنهده صارصيلميهجقلر. أوت، منافقلرڭ أهمّيتلى و تجربهلى بر پلانى؛ بويله هر برى برر ضابط، برر حاكم حكمندهكى أشخاصى مشترك بر مسئلهده بويله قاچنمق و بربرينى تنقيد ايتمك عصبيتنى ويرن صيقنتيلى يرلرده طوپلاتديرر، بوغوشديرر، معنوى قوّتلرينى طاغيتديرر. صوڭره قوّتنى غيب ايدنلرى قولايجه طوقاتلر، وورور. رسالۀِ نور شاكردلرى، خلّت و اخوّت و فنا فى الإخوان مسلگنده گيتدكلرندن، إن شاء اللّٰه بو تجربهلى و منافقانه پلانى ده عقيم بيراقهجقلر.
* * *