عادى، مفلس شخصمه قارشى مدح و ثنالرينى، أصل مال صاحبى و بر معنوى معجزۀِ قرآنيه اولان رسالۀِ نوره و خاص شاكردلرينڭ شخصيتِ معنويهسنه چويرييوردم. بنم حدّمدن يوز درجه زياده حصّه ويرييورسڭز دييه، بر جهتده خاطرلرينى قيرييوردم. عجبا هيچ بر قانون، مستنكف و راضى اولميان بر آدمى باشقهلرڭ اونى مدح ايتمهسيله صوچلى ياپار مى كه، قانون نامنه حركت ايدن رسمى مأمور بنى صوچلى ياپييور؟
هم نشر ايتديگمز عليهمزده يازيلان قرارنامهنڭ أللى دردنجى صحيفهسنده «آخر زمانڭ او بيوك شخصى نسلًا آلِ بيتدن اولاجق. بز نور شاكردلرى، آنجق معنوى آلِ بيتدن صاييلابيليرز. هم نورڭ مسلگنده هيچ بر جهتده بنلك، شخصيت و شخصى مقاملرى آرزو ايتمك، شان و شرف قزانمق اولماز. نوردهكى إخلاصى بوزمامق ايچون، اُخروى مقامات دخى بڭا ويريلسه، بيراقمغه كنديمى مجبور بيليرم.» دينمكدهدر دييه قرارنامهده يازدقلرى...
و ينه قرارنامهده يگرمى ايكنجى و اوچنجى صحيفهسنده «قصورينى بيلمك، فقر و عجزينى آڭلامق، تذلّل ايله درگاهِ إلٰهىيه إلتجا ايتمك كه؛ او شخصيتله كنديمى هركسدن زياده بيچاره، عاجز، قصورلى گورويورم. او حالده، بتون خلق بنى مدح و ثنا ايتسه، بنى اينانديرامازلر كه ايىيم، صاحبِ كمالم. سزى بتون بتون قاچيرمامق ايچون اوچنجى حقيقى شخصيتمڭ گيزلى چوق فنالقلرينى و سوءِ حاللرينى سويلهميهجگم. جنابِ حق عنايتيله أڭ أدنا بر نفر گبى، بو شخصمى أسرارِ قرآنيهده إستخدام ايدييور. يوز بيڭ شكر اولسون. نفس جملهدن أدنا، وظيفه جملهدن أعلا.» فقرهسنى، قرارنامه يازديغى حالده، بنى باشقه ذاتلرڭ مدحيله و رسالۀِ نور معناسيله بيوك بر هدايت ايديجى وصفنى ويرمكله بنى صوچلى ياپانلر، ألبته بو خطانڭ جزاسنى دهشتلى چكمگه مستحق اولورلر.