اسلوبه و شريعت درسندن توحيد درسنه چويرهرك؛ قرآنى هم بر كتابِ شريعت و أحكام و حكمت، هم بر كتابِ عقيده و ايمان و ذكر و فكر و دعا و دعوت اولديغنى گوستروب هر مقامده چوق مقاصدِ إرشاديه و قرآنيهيى درس ويرمسيله، مكّيه آيتلرڭ طرزِ بلاغتلرندن آيرى و پارلاق معجزانه بر جزالت إظهار ايدر. بعضًا ايكى كلمهده مثلا (رَبُّ الْعَالَمٖينَ) و (رَبُّكَ) ده، (رَبُّكَ) تعبيريله أحديتى و (رَبُّ الْعَالَمٖينَ) ايله واحديتى بيلديرر. أحديت ايچنده واحديتى إفاده ايدر. حتّى بر جملهده؛ بر ذرّهيى بر گوز ببگنده گورديگى و يرلشديرديگى گبى، گونشى دخى عين آيتله، عين چكيجله گوگڭ گوز ببگنده يرلشديرر و گوگه بر گوز ياپار. مثلا: (خَلَقَ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضَ) آيتندن صوڭره (يُولِجُ الَّيْلَ فِى النَّهَارِ وَيُولِجُ النَّهَارَ فِى الَّيْلِ) آيتنڭ عقبنده (وَهُوَ عَلٖيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ) دير. «زمين و گوكلرڭ حشمتِ خلقتنده، قلبڭ دخى خطراتنى بيلير، إداره ايدر.» دير، طرزنده بر بيانات جهتيله او ساده و اُمّيت مرتبهسنى و عوامڭ فهمنى نظره آلان او بسيط و جزئى محاوره، او طرز ايله علوى و جاذبهدار و عمومى و إرشادكار بر مكالمهيه دونر.
أهمّيتلى بر سؤال: «بعضًا بر حقيقت، سطحى نظرلره گورونمديگندن و بعض مقاملرده جزئى و عادى بر حادثهدن يوكسك بر فذلكۀِ توحيدى ويا كلّى بر دستورى بيان ايتمكده مناسبت بيلينمديگندن، بر قصور توهّم ايديلير. مثلا: «حضرتِ يوسف عليه السلام، قارداشنى بر حيله ايله آلماسى» ايچنده (وَفَوْقَ كُلِّ ذٖى عِلْمٍ عَلٖيمٌ) دييه غايت يوكسك بر دستورڭ ذكرى، بلاغتجه مناسبتى گورونمييور. بونڭ سرّى و حكمتى نهدر؟»