«سعيد النورسى دخى ميّت حكمنده ايدى. رسالة النور ايله إحيا ايديلدى، اونڭله حيات بولدى.» أوت، (اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا) دهكى ايكى تنوين «نون»درلر. بيڭ اوچ يوز اوتوز درت (١٣٣٤) ايدر كه، او عين زمانده (عربى تاريخله) سعيد عمومى حربده مادّى و دهشتلى بر موتدن دخى خارقه بر طرزده قورتولماسى و فلسفه و غفلتدن گلن معنوى و شدّتلى بر ئولومدن نجات بولماسى و قرآنڭ آبِ حياتيله تازه بر حياته گيرمهسى تاريخيدر. بو توافقِ معنوى و موافقتِ جفريه دلالت درجهسنده بر إشارتدر. هم (فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشٖى بِهٖ فِى النَّاسِ) ده تنوين «نون» و شدّهلى «نون» ايكى «نون» و (بِهِ) ده تلفّظ ايديلن (ى) صاييلمق جهتيله بيڭ ايكى يوز طقسان درت (١٢٩٤) ايدر كه، ولادتنڭ و حياتنڭ برنجى سنهسيدر. ديمك بو جمله ايله حياتِ مادّيهسنه، أوّلكى جمله ايله ده حياتِ معنويهسنه إشارت ايدر.
الحاصل: بو آيت متعدّد و چوق طبقهلرندن بر إشارى طبقهدن هم رسالة النوره، هم مؤلّفنه، هم بو اون دردنجى عصرڭ إبتداسنه، هم إبتداسندهكى رسالة النورڭ مبدئنه رمزًا، بلكه إشارةً، بلكه دلالةً باقار.
(اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا) آيتنڭ تتمّهسى
﴿اَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَاَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشٖى بِهٖ فِى النَّاسِ
كَمَنْ مَثَلُهُ فِى الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا﴾
آيتنڭ قوّتلى إشارتنى هم تأييد هم لطافتلنديرن اوچ مناسبت بردن رمضانده قلبمه گلدى. قطعى بر قناعت ويردى كه، (مَيْتًا) كلمهسنه تام مناسب سعيددر. بو آيت رسالۀِ نور ترجمانى اولان سعيدى «ميّت» عنوانيله گوسترمسنڭ بر حكمتى بودر كه: