طانيمالىيز. ايشته باق نه قدر پارلاق و بيڭدن (حاشيه ٢٠) زياده نشانلرى وار. نه قدر قوّتلى سويلهيور. نه قدر طاتلى بر صحبت ايدييور. شو اون بش گون ظرفنده، بونلرڭ ديدكلرينى بن بر پارچه اوگرندم. سن ده بندن اوگرن. باق او ذات، شو مملكتڭ معجزنما سلطانندن بحث ايدييور. او سلطانِ ذىشان، بنى سزلره گوندردى سويلهيور. باق، اويله خارقهلر گوسترييور؛ شبهه بيراقمييور كه، بو ذات او پادشاهڭ بر مأمورِ مخصوصيدر. سن دقّت ايت كه؛ بو ذاتڭ سويلهديگى سوزى، دگل يالڭز شو جزيرهدهكى مخلوقلر ديڭلهيورلر، بلكه خارق العاده صورتنده بتون مملكته ايشيتديرييور. چونكه اوزاقدن اوزاغه هركس بورادهكى نطقنى ايشتمگه چاليشييور. دگل يالڭز إنسانلر ديڭلهيور، بلكه حيوانلر ده حتّى باق طاغلر ده اونڭ گتيرديگى أمرلرينى ديڭلهيورلر كه، يرلرندن قيميلدانييورلر. شو آغاجلر، إشارت ايتديگى يره گيدييورلر. نرهده ايستهسه صو چيقارييور. حتّى پارمغنى ده بر آبِ كوثر ممهسى گبى ياپار؛ اوندن آبِ حيات ايچيرييور. باق، شو سرايڭ قبّۀِ عاليسنده مهمّ لامبا، (حاشيه ٢١) اونڭ إشارتيله، بر ايكن ايكيلهشييور. ديمك، بو مملكت بتون موجوداتيله اونڭ مأموريتنى طانييور. اونى «غيبى بر ذاتِ معجزنمانڭ أڭ خاص و طوغرى بر ترجمانيدر، بر دلاّلِ سلطنتى و طلسمنڭ كشّافى و أوامرينڭ تبليغنه أمين بر ألچيسى» اولديغنى بيلييور گبى، اونى ديڭلهيوب إطاعت ايدييورلر. ايشته بو ذاتڭ هر سويلهديگى سوزى، أطرافندهكى بتون عقلى باشنده اولانلر: «أوت، أوت طوغريدر» ديرلر، تصديق
___
(حاشيه ٢٠): بيڭ نشان ايسه، أهلِ تحقيق ياننده بيڭه بالغ اولان معجزاتِ أحمديهدر (عصم).
(حاشيه ٢١): مهمّ لامبا قمردر كه، اونڭ إشارتيله ايكى پارچه اولمش. يعنى: مولانا جامىنڭ ديديگى گبى؛ «هيچ يازى يازمييان او اُمّى ذات، پارمق قلميله صحيفۀِ سماويده بر ألف يازمش؛ بر قرقى، ايكى أللى ياپمش.» يعنى؛ شقّدن أوّل، قرق اولان ميمه بڭزر؛ شقّدن صوڭره ايكى هلال اولدى، ألليدن عبارت اولان ايكى نونه بڭزهدى.