İçeriğe atla
سوزلر
يگرمى دردنجى سوز · Sayfa 484

تك ميوه گبى ضايع اولاجق. أگر او ميوه، نقطۀِ إستنادينى بولسه، ايچنده‌كى چكردك، بتون آغاجڭ جهت الوحدتنى طوتمقله برابر آغاجڭ بقاسنه و حقيقتنڭ دوامنه واسطه اولاجغنى دوشونه‌بيلسه، او وقت او تك ميوه ايچنده بر تك چكردك، بر حقيقتِ كلّيۀِ دائمه‌يه، بر عمرِ باقى ايچنده مظهر اولويور. اويله ده: إنسان، أگر كثرته طالوب كائنات ايچنده بوغولوب دنيانڭ محبّتيله سرسم اولارق فانيلرڭ تبسّملرينه آلدانسه، اونلرڭ قوجاقلرينه آتيلسه، ألبته نهايتسز بر خسارته دوشر. هم فنا، هم فانى، هم عدمه دوشر. هم معنًا كندينى إعدام ايدر. أگر لسانِ قرآندن قلب قولاغيله ايمان درسلرينى ايشيدوب باشنى قالديرسه، وحدته متوجّه اولسه، عبوديتڭ معراجيله عرشِ كمالاته چيقه‌بيلير. باقى بر إنسان اولور.

أى نفسم! مادام حقيقت بويله‌در و مادام ملّتِ إبراهيميه‌دنسڭ (ع‌س)، إبراهيم‌وارى (لَٓا اُحِبُّ الْاٰفِلٖينَ) دى. و محبوبِ باقى‌يه يوزيڭى چوير و بنم گبى شويله آغلا:

(بوراده‌كى فارسى بيتلر، اون يدنجى سوزڭ ايكنجى مقامنده يازيلمقله بوراده يازيلمامشدر.)

* * *