اوصانديرمهمسنڭ سرِّ حكمتى شودر كه: قرآن، قلوبه قوت و غدا و عقوله قوّت و غنادر و روحه ماء و ضيا و نفوسه دواء و شفاء اولديغندن اوصانديرماز. هر گون أكمك يهرز، اوصانمهيز. فقط أڭ گوزل بر ميوهيى هر گون ييسهك، اوصانديرهجق. ديمك قرآن، حق و حقيقت و صدق و هدايت و خارقه بر فصاحت اولديغندندر كه، اوصانديرميور، دائما گنجلگنى محافظه ايتديگى گبى طراوتنى، حلاوتنى ده محافظه ايدييور. حتّى قُريشڭ رؤساسندن مدقّق بر بليغ، مشركلر طرفندن، قرآنى ديڭلهمك ايچون گيتمش. ديڭلهمش، دونمش، ديمش كه: شو كلامڭ اويله بر حلاوتى و طراوتى وار كه، كلامِ بشره بڭزهمز. بن شاعرلرى، كاهنلرى بيلييورم. بو اونلرڭ هيچ سوزلرينه بڭزهمز. اولسه اولسه أتباعمزى قانديرمق ايچون سحر ديمهلىيز.» ايشته قرآنِ حكيمڭ أڭ معنّد دشمنلرى بيله فصاحتندن حيران اولويورلر.
قرآنِ حكيمڭ آيتلرنده، كلاملرنده، جملهلرنده فصاحتڭ أسبابنى ايضاح چوق اوزون گيدر. اونڭ ايچون سوزى قيصه كسوب يالڭز نمونه اولارق بر آيتدهكى حروفِ هجائيهنڭ وضعيتيله حاصل اولان بر سلاست و فصاحتِ لفظيهيى و او وضعيتدن پارلايان بر لمعۀِ إعجازى گوسترهجگز. ايشته:
﴿ثُمَّ اَنْزَلَ عَلَيْكُمْ مِنْ بَعْدِ الْغَمِّ اَمَنَةً نُعَاسًا يَغْشٰى طَٓائِفَةً مِنْكُمْ …اِلٰى اٰخِره﴾
ايشته شو آيتده بتون حروفِ هجا موجوددر. باق كه، ثقيل، آغير بتون أقسامِ حروف برابر اولديغى حالده سلاستنى بوزمامش. بلكه بر رَونق و مختلف تللردن متناسب، متساند بر نغمۀِ فصاحت قاتمش. هم شو لمعۀِ إعجازه دقّت ايت كه، حروفِ هجادن (يا) ايله (ألف) أڭ خفيف و بربرينه قلب اولديغى ايچون ايكى قارداش گبى هر بريسى يگرمى بر كرّه تكرارى وار. (ميم) ايله (نون)