قوم بيوك محاربه ايدردى و بر سوزيله مصالحه ايدييورلردى. حتّى اونلرڭ ايچنده «معلّقاتِ سبعه» ناميله يدى أديبڭ يدى قصيدهسنى آلتونله كعبهنڭ ديوارينه يازمشلر، اونڭله إفتخار ايدييورلردى. ايشته بويله بر زمانده، بلاغت أڭ رواجلى اولديغى بر آنده قرآنِ معجز البيان نزول ايتدى. ناصلكه زمانِ موسى عليه السلامده سحر و زمانِ عيسى عليه السلامده طب رواجده ايدى. معجزهلرينڭ مهمّى او جنسدن گلدى. ايشته او وقت بلغاىِ عربى، أڭ قيصه بر سورهسنه مقابلهيه دعوت ايتدى:
﴿وَاِنْ كُنْتُمْ فٖى رَيْبٍ مِمَّا نَزَّلْنَا عَلٰى عَبْدِنَا فَاْتُوا بِسُورَةٍ مِنْ مِثْلِهٖ﴾
فرمانيله اونلره ميدان اوقويور. هم دير كه: «ايمان گتيرمزسهڭز ملعونسڭز. جهنّمه گيرهجكسڭز.» طمارلرينه شدّتله وورييور. غرورلرينى دهشتلى صورتده قيرييور. او كبرلى عقللرينى إستخفاف ايدييور. اونلرى بدايةً إعدامِ أبدى ايله و صوڭره ده جهنّمده إعدامِ أبدى ايله برابر دنيوى إعدام ايله ده محكوم ايدييور. دير: «يا معارضه ايديڭز، ياخود جان و مالڭز هلاكتدهدر.»
ايشته أگر معارضه ممكن اولسيدى عجبا هيچ ممكن مى ايدى كه، بر ايكى سطرله معارضه ايدوب دعواسنى إبطال ايتمك گبى راحت بر چاره واركن، أڭ تهلكهلى، أڭ مشكلاتلى محاربه طريقى إختيار ايديلسين؟ أوت او ذكى قوم، او سياسى ملّت كه، بر زمان عالمى، سياستله إداره ايتديگى حالده، أڭ قيصه و راحت و خفيف بر يولى ترك ايتسين؟ أڭ تهلكهلى و بتون مال و جاننى بلايه آتاجق اوزون بر يولى إختيار ايتسين، هيچ قابل ميدر؟ چونكه بر أديبلرى، بر قاچ حروفاتله معارضه ايدهبيلسه ايدى؛ قرآن، دعواسندن واز گچردى. اونلر ده مادّى و معنوى هلاكتدن قورتولورلردى. حالبوكه محاربه گبى دهشتلى، اوزون بر يولى إختيار ايتديلر. ديمك، معارضۀِ بِالحروف ممكن دگلدى، محالدى. اونڭ ايچون محاربۀِ بالسيوفه مجبور اولديلر.