مالك و متصرّف اولابيليرسهڭ، بڭا ربّ اولمق دعوا ايت؛ بنى، جنابِ حقدن باشقهسنه إسناد ايت. يوقسه صوص! هم بڭا ربّ اولاماديغڭ گبى، مداخله دخى ايدهمزسڭ. چونكه وظائفمزده و حركاتمزده او قدر مكمّل بر إنتظام وار كه؛ نهايتسز بر حكمت و محيط بر علم صاحبى اولميان بزه پارمق قاريشديراماز. أگر قاريشسه، قاريشديرهجق. حالبوكه سنڭ گبى جامد، عاجز و كور و ايكى ألى تصادف و طبيعت گبى ايكى كورڭ ألنده اولان بر شخص، هيچ بر جهتده پارمق اوزاتاماز.»
او مدّعى، مادّيونلرڭ ديدكلرى گبى ديدى كه: «اويله ايسه سن كندى كندينه مالك اول. نهدن باشقهسنڭ حسابنه چاليشماسنى سويلهيورسڭ؟» ذرّه اوڭا جوابًا دير: «أگر، گونش گبى بر دماغم و ضياسى گبى إحاطهلى بر علمم و حرارتى گبى شموللى بر قدرتم و ضياسندهكى يدى رنك گبى محيط طويغولرم و گزديگم هر يره و ايشلديگم هر موجوده متوجّه برر يوزم و باقار برر گوزم و گچر برر سوزم بولونسه ايدى، بلكه سنڭ گبى أحمقلق ايدوب كندى كنديمه مالك اولديغمى دعوا ايدردم. هايدى دفع اول گيت، سن بندن ايش بولامازسڭ!»
ايشته شريكلرڭ وكيلى، ذرّهدن مأيوس اولونجه، كريواتِ حمرادن ايش بولاجغم دييه، قاندهكى بر كريواتِ حمرايه راست گلير. اوڭا أسباب نامنه و طبيعت و فلسفه لسانيله دير كه: «بن سڭا ربّ و مالكم.» او كريواتِ حمرا، يعنى يووارلاق قيرمزى موجود، اوڭا حقيقت لسانيله و حكمتِ إلٰهيه ديلى ايله دير: «بن يالڭز دگلم. أگر سكّهمز و مأموريتمز و نظاماتمز بر اولان قان اوردوسندهكى بتون أمثالمه مالك اولابيليرسهڭ، هم گزديگمز و كمالِ حكمتله إستخدام اولونديغمز بتون حجيراتِ بدنه مالك اولاجق بر دقيق حكمت و عظيم قدرت، سنده وارسه گوستر و گوسترهبيليرسهڭ بلكه سنڭ دعواڭده بر معنا