سلطنتِ عامّۀِ سبحانيه حسابنه بر خطبۀِ أزليهدر. هم رحمتِ واسعۀِ محيطه نقطهسنده، بر دفترِ إلتفاتاتِ رحمانيهدر. هم الوهيتڭ عظمتِ حشمتى حيثيتيله، باشلرنده بعضًا شفره بولونان بر مخابره مجموعهسيدر. هم إسمِ أعظمڭ محيطندن نزول ايله عرشِ أعظمڭ بتون محاطنه باقان، تفتيش ايدن حكمتفشان بر كتابِ مقدّسدر. ايشته بو سردندر كه، «كلام اللّٰه» عنوانى كمالِ لياقتله قرآنه ويريلمش.
امّا سائر كلماتِ إلٰهيه ايسه: بر قسمى، خاص بر إعتبار ايله و جزئى بر عنوان و خصوصى بر إسمڭ جزئى تجلّيسى ايله و خاص بر ربوبيت ايله و مخصوص بر سلطنت ايله و خصوصى بر رحمت ايله ظاهر اولان كلامدر. خصوصيت و كلّيت جهتنده درجهلرى مختلفدر. أكثر إلهامات بو قسمدندر. فقط درجاتى چوق متفاوتدر. مثلا أڭ جزئيسى و بسيطى، حيواناتڭ إلهاماتيدر. صوڭره، عوامِ ناسڭ إلهاماتيدر. صوڭره، عوامِ ملائكهنڭ إلهاماتيدر. صوڭره، أوليا إلهاماتيدر. صوڭره، ملائكۀِ عظام إلهاماتيدر. ايشته شو سردندر كه: قلبڭ تلفونيله واسطهسز مناجات ايدن بر ولى دير:
(حَدَّثَنٖى قَلْبٖى عَنْ رَبّٖى) يعنى: «قلبم بنم ربّمدن خبر ويرييور.» ديمييور: «ربّ العالميندن خبر ويرييور.» هم دير: «قلبم، ربّمڭ آيينهسيدر، عرشيدر.» ديمييور: «ربّ العالمينڭ عرشيدر.» چونكه قابليتى مقدارنجه و يتمش بيڭه ياقين حجابلرڭ نسبتِ رفعى درجهسنده مظهرِ خطاب اولابيلير. ايشته بر پادشاهڭ سلطنتِ عظماسى حيثيتيله چيقان فرمانى، عادى بر آدمله جزئى بر مكالمهسندن نه قدر يوكسك و عالى ايسه؛ و گوكدهكى گونشڭ فيضندن إستفاده، آيينهدهكى عكسنڭ جلوهسندن إستفادهدن نه درجه چوق و فائق ايسه؛ قرآنِ عظيم الشان دخى، او نسبتده بتون كلاملرڭ و هپ كتابلرڭ فوقندهدر.