بو ذاته قارشى هر شيئى بيراقوب اوڭا قوشمق، اونى ديڭلهمك لازم گليركن؛ أكثر إنسانلره نه اولمش كه صاغير اولوب، كور اولمشلر، بلكه ديوانه اولمشلر كه؛ بو حقّى گورمييورلر، بو حقيقتى ايشيتمهيورلر، آڭلامييورلر؟
اون ايكنجى رشحه:
ايشته شو ذات، شو موجودات خالقنڭ وحدانيتنڭ حقّانيتى درجهسنده حق بر برهانِ ناطق، بر دليلِ صادق اولديغى گبى؛ حشرڭ و سعادتِ أبديهنڭ دخى بر برهانِ قاطعى، بر دليلِ ساطعيدر. بلكه ناصلكه او ذات؛ هدايتيله سعادتِ أبديهنڭ سببِ حصولى و وسيلۀِ وصوليدر. اويله ده؛ دعاسيله، نيازيله او سعادتڭ سببِ وجودى و وسيلۀِ ايجاديدر. حشر مسئلهسنده گچن شو سرّى، مقام مناسبتيله تكرار ايدرز:
ايشته باق: او ذات اويله بر صلاتِ كبراده دعا ايدييور كه: گويا شو جزيره، بلكه أرض، اونڭ عظمتلى نمازيله نماز قيلار، نياز ايدر. باق، هم اويله بر جماعتِ عظماده نياز ايدييور كه: گويا بنى آدمڭ زمانِ آدمدن عصريمزه، قيامته قدر بتون نورانى كامل إنسانلر، اوڭا إتّباع ايله إقتدا ايدوب دعاسنه آمين دييورلر. هم باق، اويله بر حاجتِ عامّه ايچون دعا ايدييور كه: دگل أهلِ أرض، بلكه أهلِ سماوات، بلكه بتون موجودات، نيازينه «أوت يا ربّنا وير، بز دخى ايستهيورز» دييوب إشتراك ايدييورلر. هم اويله فقيرانه، اويله حزينانه، اويله محبوبانه، اويله مشتاقانه، اويله تضرّعكارانه نياز ايدييور كه؛ بتون كائناتى آغلاتديرييور، دعاسنه إشتراك ايتديرييور.
باق! هم اويله بر مقصد، اويله بر غايه ايچون دعا ايدييور كه: إنسانى و عالمى، بلكه بتون مخلوقاتى أسفلِ سافليندن، سقوطدن، قيمتسزلكدن، فائدهسزلكدن أعلاىِ علّيّينه، يعنى قيمته، بقايه، علوى وظيفهيه چيقارييور.