شيطانه نه قدر أنسب دوشديگى بداهةً آڭلاشيلير. حالبوكه شو حادثهنڭ، بو حكمتدن و شو غايهدن باشقه اوڭا مناسب بر حكمتى بيلينمييور. سائر حادثات اويله دگل. هم شو حكمت، زمانِ آدمدن بَرى مشهوردر و أهلِ حقيقت ايچون مشهوددر.
آلتنجى باصامق: بشر و جنّ، نهايتسز شرّه و جُحوده مستعد اولدقلرندن، نهايتسز بر تمرّد و بر طغيان ياپارلر. ايشته بونڭ ايچون قرآنِ كريم، اويله إعجازكار بر بلاغتله و اويله عالى و باهر اسلوبلرله و اويله غالى و ظاهر تمثيللر و مَثللرله إنس و جنّى عصياندن و طغياندن زجر ايدر كه؛ كائناتى تيترهتير. مثلا:
أى إنس و جنّ! أمرلريمه إطاعت ايتمزسهڭز، هايدى حدودِ ملكمدن ألڭزدن گليرسه چيقيڭز، مَثلنه إشارت ايدن
﴿يَا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَالْاِنْسِ اِنِ اسْتَطَعْتُمْ اَنْ تَنْفُذُوا مِنْ اَقْطَارِ السَّمٰوَاتِ وَالْاَرْضِ فَانْفُذُوا لَا تَنْفُذُونَ اِلَّا بِسُلْطَانٍ ۞ فَبِاَىِّ اٰلَٓاءِ رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ۞ يُرْسَلُ عَلَيْكُمَا شُوَاظٌ مِنْ نَارٍ وَنُحَاسٌ فَلَا تَنْتَصِرَانِ ۞﴾
آيتندهكى عظمتلى إنذاره و دهشتلى تهديده و شدّتلى زجره دقّت ايت. ناصل، إنس و جنّڭ غايت مغرورانه تمرّدلرينى، غايت معجزانه بر بلاغتله قيرار. عجزلرينى إعلان ايدر. سلطنتِ ربوبيتڭ گنيشلگى و عظمتى نسبتنده نه قدر عاجز و بيچاره اولدقلرينى گوسترر. گويا شو آيتله، هم (وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِلشَّيَاطٖينِ) آيتيله بويله دييور كه:
«أى حقارتى ايچنده مغرور و متمرّد و أى ضعف و فقرى ايچنده سركش و معنّد اولان جنّ و إنس! ناصل جسارت ايدرسڭز كه عصيانڭزله اويله بر سلطانِ ذىشانڭ أوامرينه قارشى گلييورسڭز كه؛ ييلديزلر، آيلر، گونشلر أمربر نفرلرى گبى